Berichten: 112
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Robin uit 5 atheneum.
Hij keek over het water van Waal. Hij pakte zijn mobiel en sms’te zijn moeder dat hij later thuis zou zijn. Sinds zijn vader het huis uit was leek het wel of ze dubbel zo ongerust was. Hij wilde ff niet praten maar nadenken. Vandaag hadden ze op zijn school voorlichting gehad van het COC. Over homo’s. Hun docent biologie had het al aangekondigd aan het begin van 6 atheneum. Hij had het zo lang voor zich uitgeschoven. En nu moest hij er aan denken. Nee, er over denken. Hij wist het wel van zichzelf. Oh hij had het goed verborgen gehouden. Hij zag er goed uit, sportte veel, en had af en toe “verkering”. Gelukkig stelde het niet veel voor, en deed hij nooit zijn best om verder te komen dan nodig was.
Hij keek nog eens over het water, maar zag niets. Gedachteloos volgde hij een boot die voorbij kwam richting Nijmegen. Vroeger met zijn beste vriend zaten ze op het zelfde bankje de boten te timen bocht tot bocht. Hij keek op zijn horloge, tijd genoeg. De zon scheen op hem, en hij relaxte wat. Hij keek om naar het bosje achter hem. Vorig jaar, in de herfst vakantie hadden ze naast elkaar gestaan, om te plassen. Hij had (stiekem) naar de pik van zijn kamerraad gekeken en toen hij zag dat die terug keek was het begonnen. Hij had langzaam een stijve gekregen. En die van Dylan begon ook te groeien. Die middag hadden ze elkaars pik in de handen gehad en mond. Dylan had hem uitgedaagd, wedden dat de mijne stijf groter is! Nou dat had Robin willen zien. En daarna hadden ze heerlijk genoten van elkaars lijven. Maar sinds die dag ontweek Dylan hem. Hij had er achteraf behoorlijk mee gezeten. En wilde er niet meer aan denken. Robin had zijn schouders opgehaald. Maar als hij er aan dacht stak het, als de figuurlijke messteek. Niet dat Dylan iets liet blijken. Maar hij voelde het. Als vriend had hij afgedaan.
En vandaag onder de “homo voorlichting” had Dylan nogal opzichtig vragen gesteld. Of je van rukken homo kon worden, of je van rukken ergens mee besmet kon raken. Als je samen rukte was je dan homo? Robin had hem aangekeken, waarom deed hij dat? Maar Dylan keek niet 1x in zijn richting. Toen Dylan eenmaal het ijs had gebroken kwamen de vragen als een spervuur op de twee jongens en het meisje van het COC af. Maar Robin was blij met de antwoorden van hun. Maar meer nog met de reacties van de klas. Als je zo was, nou, dan was je zo. Dat moest iedereen kunnen accepteren toch? Faroek keek schuldbewust naar de grond. Robin kon het niet laten. Faroek, wat vind jij er van dan? De jongen leek te blozen. Nou ja, weetje, mij maakt het niet uit. Als ze mij maar met rust laten. Dus je vindt het wel OK? Hij keek weer naar de grond. Een van de jongens van het voorlichting team vroeg het anders. Je vindt het in deze klas OK? Maar bij je familie en vrienden niet? Ja weetje, als ik het daar ook OK zou vinden zou ik net zogoed zelf kunnen zeggen dat ik homo was. Er werden nog wat algemeenheden aangedragen, folders uitgedeeld. Toen de bel ging was het laatste uur voorbij. Bij de garderobe keek Dylan hem aan. Fiets je mee naar huis vroeg Robin. Nee, vandaag niet, ik ga nog trainen. Was het korte antwoord. Tot morgen had hij gezegd en was opweggegaan naar huis.
Robin keek naar de bocht stroomopwaarts. Van achter een groepje bomen kwam een groepje wielrenners. Futters op de fiets noemde hij ze. Maar toen ze dichterbij kwamen zag hij dat hij zich had vergist. Het was de fietsclub uit het naburige dorp. Dylan was er ook lid van. Opeens klonk er een pijnkreet uit het peloton. Een jongen liet zich uit de groep zakken en riep “kramp”. Een van de fietsers liep met hem richting het bankje. De helm ging af en hij zag een knappe blonde jongen hinkelend op hem afkomen. Na een kort gesprekje ging de ander weer op de fiets richting de rest die langzaam doorfietste.
Hoi! Zei Robin, gaat het een beetje? Ik ben Robin. Hans stelde de ander zich voor. Hij keek hem even aan. Jij zit toch een jaar onder me in de 5e? Nu wist Robin het weer. Ja klopt. Maar ik heb je op school nog niet vaak gezien. We zijn in de zomervakantie verhuisd door het werk van mijn moeder. Hij masseerde zijn kuit. Het gaat wel weer zo. Te weinig meegedaan met de warming-up denk ik. Ze raakte aan de praat en het bleek dat de ouders van Hans ook gescheiden waren, en zijn moeder nu werkte bij een tandarts. Zijn vader was blijven wonen in Leiden, waar hij dan weer zou gaan studeren na zijn examen jaar. Robin was blij met zijn geblesseerde gesprekspartner. Eindelijk iemand die zijn situatie begreep en zelfs had meegemaakt. De tijd vloog om. Af en toe keek hij stiekem naar de strakke wielrenners broek van Hans. Die op een bepaald moment zonder blikken of blozen even met zijn hand in de broek greep. Sorry, hoor ff goed leggen. Op de fiets zijn het prima broeken maar op zo’n bankje. Robin had maar eens geknikt en wilde net wat terug zeggen toen zijn mobiel afging. Kom je nog eten? Zijn moeder belde ongerust op kon hij horen aan haar stem. Jah mam, ik kom eraan, tot zo. Hij informeerde bij Hans of die al weer kon fietsen. Jah joh, geen probleem.
Helaas moesten ze een andere kant op. En ze namen afscheid. Tot morgen op school zei Robin. Tot morgen was het vrolijke antwoord terug. Hij verontschuldigde zich bij zijn moeder. Vertelde wat hij die dag had gedaan. Nou ja zei zijn moeder. Als je maar gelukkig bent toch? Hij had haar aangekeken en deed zijn best niet te blozen. Mam, als ik eens in Leiden ging studeren? Hé waarom? Ik dacht dat je in Nijmegen wilde gaan studeren. Zodat je niet op kamers hoefde? Ja, dat weet ik wel, maar toch. Och, zei ze na een tijdje te hebben nagedacht. Je moet eerst kijken naar de studie, dan pas de plaats. Hij keek opgelucht. Hij had er nog niet serieus over nagedacht, maar Leiden leek opeens na vanmiddag een stuk leuker.
Hij ging naar zijn kamer deed de tv en pc aan en begon aan zijn huiswerk. Opeens flitste het MSN scherm van Dylan aan. “Sorry” stond er. Hij stuurde een vraagteken terug. Nou ja van vanmiddag, ik eh, wilde het je niet moeilijk maken. Sorry, ik heb me dit jaar lullig gedragen. Niet als een vriend. Robin pakte zijn mobiel, en na een tijdje hoorde hij de stem van Dylan. Hey Robin. Tijdens het gesprek dat volgde werd Robin steeds opgewekter. Dylan had echt spijt van zijn houding. Robin was blij dat Dylan weer “vrienden” met hem wilde zijn. Toen ze hadden opgelegd was hij blij, het voelde weer “goed” tussen hun. Hij liep naar beneden en dronk nog even een glaasje fris waarna hij zijn moeder goedenacht wenste en naar bed ging. Hij wilde zijn pc uitzetten toen hij opeens 2 berichtjes zag. De 1e was van Dylan. Er stond maar 1 zinnetje; wedden dat die van mij nu groter is? Robin moest er om lachen. Het 2e venster was van iemand die hem uitnodigde om hem toe te voegen. “stangetje” was de bijnaam. Normaal deed hij dat niet zo snel maar hij accepteerde om een of andere reden. Toen hij zag wie het was werd hij blij. Op de foto herkende hij de fietser. Sorry hoor, ik heb via een smoes van Maaike uit je klas je msn gekregen. Vind je het erg? Nee joh, zei Robin, gezellig, maar ik ga nu wel slapen. Voor hij op “afmelden” klikte zag hij het camera symbooltje. Ik “zie” je morgen sms’te hij met een knipoog. En sloot af. Hij legde zijn kleren op de stoel en ging naar bed. Maar hij kon de slaap niet vatten. Hoorde zijn moeder naar bed gaan, luisterde naar “met het oog op morgen” en het 12 uur journaal. Toen hij zich omdraaide merkte hij de erectie in zijn boxers. Het was dagen geleden. En dacht waarom niet. Hij pakte een tissue, schoof zijn boxer naar beneden, en begon lekker door zijn schaamhaar te kroelen. In de douches van school had hij gezien dat een aantal jongens hun haar afschoor. Hij niet, ten minste niet boven zijn pik, zijn ballen wel. Lekker glad in de hand. Hij liet zijn ballen in ruime hangzak door zijn vingers glijden. Zijn Andere hand verwendde zijn schacht en eikel. Langzaam schoof hij zijn voorhuid over zijn eikel. Die door het voorvocht lekker nat was en soepel erover gleed. Hij dacht aan Hans en zijn bobbel op de bank die middag. En toen weer voor zich zag hoe hij zo maar met zijn hand in zijn wielrennerbroek was gedoken. Kon hij het niet meer uitstellen, en spoot de tissue met een paar heerlijke zuchten vol. Met een boogje mikte hij de tissue in de prullenmand en deed zijn boxer aan. Met een glimlach viel hij niet veel later in slaap.
Toen hij de volgende dag op weg was naar school zag hij Dylan staan bij het kruispunt waar hij vroeger ook altijd stond te wachten. Hoi Robin, hoe is ie? Ha Dylan, ja wel goed. En vrolijk pratend ging het richting school. De dag zelf verliep zoals normaal. Tot in de middagpauze Hans op hem afliep. Hey Robin, alles goed? Ze kletsten even over gisteren. Maar toen Robin Dylan aan zag komen lopen, maakte hij snel een eind aan gesprek. En zij; tot vanavond op msn OK? Dylan keek hem aan en vroeg; waar ken jij Hans van? En Robin vertelde het verhaal van gisteren. Dylan begon er niet meer over en na de bel liepen ze weer naar de les. Frans zag hij in zijn agenda. De rest van de dag ging lekker zijn gangetje en toen de bel ging kwam Dylan naar hem toegelopen. Klaar? Vroeg Robin? Dylan keek boos, nee sorry, ik moet nablijven. Oh, OK, nou tot morgen dan! Hij fietste in gedachten weg, en voor hij het wist was hij weer bij het bankje. Hij zat nog maar net of hij hoorde een fietsbel. Hij keek om en keek in het vrolijke gezicht van Hans. Ik hoopte dat je hier zou zijn. Het kwam er zo eerlijk uit dat hij er zelf van moest blozen. Nou ja ik bedoel, gisteren was het ook gezellig toch?
Robin keek hem aan en lachte terug. Zeker, en gelukkig stink je nu niet naar zweet. Hans kon er wel om lachen. Beter toch? Dat wel. En ze kwamen weer aan de praat. Af en toe keek hij naar het kruis van Hans, maar de spijkerbroek was lang niet zo strak als de wielrennerbroek van gisteren. Opeens vroeg Hans; en, wat vond je van de voorlichting over homoseksualiteit? Robin schrok, werd rood en vroeg; hoezo? Neuh zomaar ik hoorde van Maaike uit je klas dat dit jaar jullie aan de beurt waren geweest. Och, wel interessant stamelde Robin. En keek Hans aan. Ik vond het wel fijn antwoordde deze toen. Ik kreeg veel antwoorden toen vorig jaar. En Hans keek naar zijn voeten. Nu werd Robin nieuwsgierig. Antwoorden? Hoe bedoel je? Hans keek hem aan. Sorry. Niet boos worden aub. maar ik kan je vertrouwen toch? Ik weet dat we elkaar net kennen. Maar we kunnen elkaar vertrouwen toch? Jazeker zei Robin. En hij meende het. Ik ben ook zo. Het was er uit voor hij er erg in had. Met een luide zucht. Echt. Zei Robin? Maar was blij. Nu was het de beurt aan Hans. Kom op joh, ik zag je wel kijken gisteren, toch? Hans keek Robin half bang half vragend aan. Jah, ik ook zei Robin. Maar ik had daar de les van gisteren niet voor nodig. Ik vond meiden alleen als vriendinnen leuk. En rukken deed ik meestal met jongens in gedachten. Jij ook al, Hans moest glimlachen, ik ook dus. Ik kan van mijn fietsclub alle pikken herkennen, maar de namen ken ik nog steeds niet. Het kwam er zo eerlijk en tegelijk wanhopig uit dat Robin dubbel van het lachen op het bankje lag. Heb jij dat niet dan? Och, van de jongens in mijn klas ken ik de pik en de namen wel ja. En van de voetbal ook wel. Hij besprak met Hans wie de langste had, geschoren was enzo. En vroeg daarna hoe het in zijn klas was. De meesten scheren zich wel onderhand zei Hans. Een paar jongens uit het dorp niet. Die zijn bang op de voetbal voor homo te worden aangezien zeggen ze. En eh, vroeg Robin met een rood hoofd, wie heeft een lange?
Hans noemde een paar namen, 1 of 2 kende Robin wel maar van de langste volgens Hans kon hij het bijna niet geloven. Willem. Ken je hem? Ik denk het wel, nouja ik ken een “een” Willem. Nou ja zei Hans, het is een nogal stille jongen. Maar hij komt ook ergens van buiten. Wacht, ik heb de klasse lijst bij me met foto’s. Hij dook in zijn tas en pakte een gekreukeld blaadje uit zijn agenda. En wees hem aan; dat is Willem. Robin wist niet hoe hij het had. En keek nog eens. Die woont achter ons. In de boerderij. Wij wonen aan de rand van het dorp, hun weilanden grenzen aan onze tuin. Vanuit de woonkamer kijken we op de boerderij waar hij woont. Ik heb er wel eens gewerkt in de zomer, als bijbaantje. Robin keek hem aan, tjee, dat hij de grootste heeft. Nouja, zei Hans, slap dan hé, in de douches. Jah OK, maar toch. En hij dacht opeens heel anders over zijn buurjongen.
En bij je wielrenners club. Dylan, antwoordde Hans. Robin keek hem nu aan of hij het in Keulen hoorde donderen. Huh? De Dylan uit mijn klas? Jah die. En Hans keek hem aan. Hoezo? Robin stond in twijfel, moest hij nu vertellen dat vorig jaar zijn pik nog groter was? Dat ze aan elkaars pik hadden gezeten met handen en mond? Hij besloot zijn mond te houden. Dit was iets tussen hun. Nouja had ik niet verwacht. Ik weet ook niet waarom. Ik ook niet zei Hans lachend, maar in de douches heb je geen bril nodig als je er naast staat.
Robin had een stijve gekregen van het praten over de pikken. Hij dook in zijn broekzak om zijn stijve wat beter te positioneren. Hans zag het. Jah dat gaat beter in een wielrennerbroekje hé. Vast zijn Robin, spijkerbroeken klemmen nogal. Hans keek hem aan, en naar de bosjes achter hun. Eh, stamelde hij, zou je het durven om je pik te laten zien in het bosje? En keek met een rood hoofd naar de grond. Robin dacht even na. Zou de geschiedenis zich herhalen? Als jij het voordoet wat je bedoeld, zei hij met een glimlach. Hans stond op, liep naar het bosje, Robin volgde hem. Ze liepen en stukje naar binnen tot ze naar hun idee uit het zicht waren. Hans legde zijn handen op de broek en deed de knoop van zijn broek open. Robin volgde hem. Ze ritsten hun broek open en lieten die op de knieën zakken. Robin had een grijze strakke boxer aan. Hans een rode. Bij zijn eikel kon je al een nat plekje zien. Hij keek ff en zei toen, ik eh, heb al voor vocht geloof ik. Robin glimlachte, of weinig zaad. Echt niet, meer dan jij antwoordde Hans. Robin schoof nu langzaam zijn boord van de boxer naar beneden. Hans deed mee. En na een tijdje stonden ze met hun beider pikken naakt tegenover elkaar. Hans deed een stapje naar voren en stak zijn hand uit naar de pik van Robin. Die hem aankeek en knikte. Hij pakte hun beider pikken en hield ze langs elkaar. Hmmmm. De een is dikker, en de ander wat langer. Je kunt niet alles hebben hé, zei Robin. Hij keek nog eens naar beide pikken. Eigenlijk vond hij de dikke pik van Hans mooier dan zijn dunnere lange. Hans was helemaal geschoren. En toen hij zijn handen op en onder zijn pik plaatste voelde het heerlijk zacht aan. Vanochtend geschoren zei die met een glimlach.
Robin had stoppeltjes op zijn ballen en een redelijke bos schaamhaar boven zijn pik. Hans keek er na, hé, schaamhaar zonder krullen. Robin wist niet beter het was zijn hele leven al zo. Maar Hans bukte om te kijken. Zonder er bij na te denken duwde Robin zijn pik wat naar voren. Tegen de lippen van Hans. Een ogenblik keken ze elkaar aan. Toen opende Hans zijn lippen en Robin voelde hoe zijn pik langzaam die warme mond in werd gezogen. Hans ging op de knieën voor hem liggen en begon hem langzaam diep te pijpen. Zijn handen verwenden zijn ballen en kontje. Af en toe voelde hij een vinger van hem door zijn kontje gaan. Hans trok hem naar beneden en legde hem op zijn rug. Hij ging hem heen liggen. En Robin zag opeens de pik en ballen van Hans boven hem hangen. Hij voelde hoe zijn pik weer in de mond van Hans verdween. Hij pakte de pik en ballen van Hans vast en bekeek ze eens goed. Hij was bijna vergeten hoe geil het voelde een warme stijve paal van een ander in je handen te houden. En hoe heerlijk je met de ballen kon spelen. Toen liet hij de eikel van hem over de tong in zijn mond glijden. Hij meende een kreun van Hans te horen.
Hans bewoog zijn pik op en neer in zijn mond, ondertussen lekker zuigend aan de pik van Robin. Die genoot, overal voelde hij de tong van Hans. Langs de pik, over de eikel, door het gaatje, hmmm. Hij was geil, en voelde dat het niet lang zou duren.
Op dat moment maakte hij zijn middelvinger nat. En duwde die langzaam in het kontje van Hans. Een kreun maakte duidelijk dat deze dat geil vond. Het voelde of zijn pik en ballen konden ontploffen. Hij werd gek van de tong van Hans die over zijn eikel flitste. Hij vingerde het kontje van Hans in het zelfde tempo als waarin hij hem pijpte. Hij voelde de pik van Hans groeien, zijn eikel leek nog warmer te worden op zijn tong. En opeens leek het wel of het kontje van Hans hém kneep. En niet veel later voelde en proefde hij hoe zijn mondje werd volgespoten met heerlijk, en romig zaad. Hij bleef maar slikken, en kon zich niet langer beheersen. En deed het zelfde. Hij kwam heerlijk klaar, en deed zijn best zijn vriend net zo veel zaad te geven als hij had ontvangen.
Na een tijdje liet Hans zich op zijn zij vallen. Robin bleef kijken naar de pik die nu dik, rood en nat, met een druppel zaad aan de eikel langs zijn lichaam hing. Stukje bij beetje kromp de pik, de voorhuid schoof weer over de eikel. En de zak verslapte weer wat en zijn ballen begonnen weer lekker te hangen. Hans kon maar niet stoppen met zijn pik, ballen en schaamhaar te spelen. Robin keek op zijn horloge en schrok. Hé man, ik moet naar huis. Hij stond op, deed zijn kleren aan. En wachtte op Hans die het zelfde deed. Denk je dat je wel eens vaker met me mee zou willen “fietsen”? Vroeg Hans verlegen. Robin keek hem lachen aan. Ik wel, antwoordde hij met een knipoog. Ze liepen naar hun fiets. Robin keek om zich heen en gaf Hans snel een zoen. Ze stapten op, en fietsten weer ieder een andere richting op. Er schoot Robin van alles door zijn hoofd. Het leven was weer een stuk leuker. Geen ruzie meer met Dylan, Hans ontmoet, ( en hóe). En hij nam zich voor eens te vragen hoe het met Willem was en de boerderij . En hij nam zich voor er achter te komen hoe veel Dylan nu “gegroeid” was. Daar was hun huis al. En met een tevreden gevoel opende hij de deur van het huis. En liet met een vrolijk, “hoi mam” de deur achter zich dichtvallen.
. . .
© Lekker-chillen.
reacties zijn welkom 
|
Robin uit 5 atheneum. - 1
