|
Swordlord
|
Geplaatst op 13-04-2009, 16:09 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Zelfverzonnen verhaal  Er komt ook wat romantiek in voor maar ook wel sex.
Lang geleden, rond ditzelfde tijdperk was er eens een conflict tussen 2 landen. Die 2 waren vroeger samen maar de helft van het land is rebels geworden. De rebellen hebben een groot land met een machtig leger, en dat is weer opgedeeld in legioenen. Wij gaan het hebben over het 17de legioen met hun 4 onafscheidelijke legerleiders, ze hebben zoveel samen gedaan met haast onmogelijke prestaties, nu noemt men ze "The Quattro" en ze leiden het 17de legioen van de rebellen.
Luitenant Jason, een echt geboren leider met veel verstand van tactiek en zaken, kent iedereen uit zijn kamp goed. Hij is serieus, maar ook een goede vriend en een gentleman.
Sergeant Darryl, de baas na Jason, een filosoof die geen familie (meer) heeft. Hij wist het kamp uit vele situaties te redden en kent iedereen van top tot teen. Darryl is sniper.
Sergeant Mike, leidinggevende over de technici. Heeft veel verstand van technische zaken en weet altijd leuk sfeer te houden.
Sergeant John, leidinggevende over de zware afdeling. (Tanks, raketten, etc.) Een grote bruut die veel van oorlog houdt. Hij kan er helemaal niet tegen dat er vrouwen op de wereld lopen.
Het kamp bestaat uit ongeveer 100 brave soldaatjes met dus 4 leiders, en ze hebben allemaal een hoog moraal. We beginnen met een gezellig avondje bij het kampvuur met de 3 sergeanten.
"Zo", zegt John. "Wat een mooi avondje is dit, iedereen is gaan maffen en wij zitten hier te chillen. Mike mag ik nog zo'n koekje?". "Tuurlijk", zegt Mike. Hij geeft John weer een van zijn wereldberoemde koekjes. "Mijn vrouw maakt echt de lekkerste koekjes ter wereld." Zegt Mike trots. "Oh alsjeblieft, stop met het praten over vrouwen, als ik er 1 zie of hoor word ik helemaal gek." Darryl gebaart naar Mike dat hij zijn mond moet houden. "Ok ok sorry" zegt Mike.
Intussen, over de heuvels loopt een gedaante, een zwarte gedaante. "Brr wat is het koud", zegt het. Het loopt iets langzamer, het is een prachtig blonde vrouw met een mooi lichaam en mooie cup-c tieten, ze heeft een anti-rebel legersuit aan. Ze ziet opeens rook in de lucht. "Wat kan dat zijn?" vraagt ze zich af. Ze gaat op haar knieën en kruipt iets dichterbij. Ze ziet een kampvuur met 3 mannen eromheen. Ze gaat liggen op haar buik en droomt dat ze er gezellig bijzit, lekker opwarmen.
"Prachtige nacht", zegt Darryl. Hij leunt achterover en kijkt naar de sterren. John kijkt op zijn horloge. "9 uur", bromt hij. "Van die koekjes moet ik altijd piesen, ben zo terug". John staat op en verdwijnt in de nacht. "Wat een viespeuk", denkt de vrouw, die Pamela heet. Ze kijkt verder naar het kampvuur en naar het duo dat zit te chillen.
Opeens hoort ze een takje achter zich kraken. "OE-OE" roept het. Pamela schrikt maar ziet dat het een uil is. "Fieuw gelukkig!". Denkt ze. Ze hoort weer een takje kraken. "Hou is op rotbeest", fluistert ze. Dan kraakt er weer een takje. "Nu reageer ik er niet meer op", denkt ze bij zichzelf. Maar dan wordt ze door 2 grote handen vastgepakt en hoort een zware stem. "Wel wel wel, wat hebben we hier?". Darryl en Mike bemerken het. Mike fluit en Darryl gaat weer achterover leunen.
"Kijk eens aan heren, ik heb een spionne ontdekt! Wat gaan we ermee doen?" Roept John. "Laat haar gaan man", zegt Darryl die wat te moe is om er aandacht aan te besteden. "Wauw". Mike kijkt zijn ogen uit. "Vangen!" Roept John. Hij slaat Pamela en gooit haar naar Mike toe. Mike springt op en vangt haar. "Heet man", hij geeft haar een paar ijsbeentjes. "Darryl vangen!" Mike gooit haar naar Darryl toe. Darryl staat langzaam op en pakt haar vast. Hij is meteen niet meer moe door het warme vrouwenlichaam. "Haha" Roept Darryl. Hij slaat haar wat en gooit haar weer naar John. Ze gooien haar nog wat rond en slaan en schoppen haar. Als ze lelijk is toegetakeld roept Mike: "Hey geef eens ik heb een idee." John gooit haar naar Mike en hij vangt haar. Hij masseert haar wat over de buik en trekt wat aan haar kleren. Pamela komt bij bewustzijn. "Hou op! Laat me gaan!" John komt wat dichterbij. "Raak me niet aan!" Roept ze. Maar John luistert niet en wrijft wat over haar buik steeds iets verder omhoog. Pamela wordt kwaad en geeft met alle kracht een schop in zijn kruis. "AAAH ####!!!" Roept John. "Daar ga je voor boeten bitch!" Hij geeft haar een harde klap in haar gezicht met als resultaat bloed.
Dan gaat er een tentflap open en er komt iemand uit. "Wat is hier in godsnaam aan de hand?" Roept hij. "Oeps eh...we hebben deze spionne ontdekt en zijn haar aan het martelen." Die iemand blijkt Jason te zijn. "Ben je helemaal gek geworden? Wij zijn beschaafde burgers, en martelen is een primitieve manier van mensen hun leven kapot maken. Hij tilt de zwaargewonde Pamela op, gooit haar op haar rug en draagt haar de tent in. "Ok, nu zijn wij echt zwaar de lul". Zegt John. "Zucht", zegt Darryl. "Hij vergeeft het ons wel, maar doe dit niet nog een keer. Ik ga nu slapen." Mike en John stemmen in en het trio gaat naar hun tenten.
"Alles ok?" Vraagt Jason zachtjes. Hij pakt een doek en probeert het bloed van haar wang schoon te maken. Pamela trekt zich weg en Jason probeert het nog een keer. "Wat denk jij wel niet dat je doet stomme bruut", zegt Pamela boos. "Ik verzorg alle gewonden in mijn kamp, of ze nou rebels, antirebels, of duits zijn". Zegt Jason. Hij loopt naar een kist met medicamenten. Hij pakt er wat spulletjes uit maar bemerkt iets. "Hela...waar gaan wij naartoe?" Hij ziet dat Pamela probeert op te staan en naar de tentdeur kruipt. "Laat me gaan!" Zegt ze boos. "Dat zou onverantwoord zijn, ik laat mijn patienten niet zomaar gaan, met deze toetakeling kan je geen dag overleven in deze koude tijd." Pamela beseft dat hij gelijk heeft, en gaat in een hoekje zitten. Door de pijn huilt ze een beetje. "Ben ik je gevangene nu?" Snauwt ze. Jason glimlacht. "Nee hoor, je bent gewoon mijn gast", zegt hij. Hij loopt even naar buiten, en komt weer terug. Hij heeft haar rugzak meegenomen die buiten lag. "Je zult wel honger hebben als dit het enigste was wat je bij je had." "Een beetje ja.." Zegt Pamela zachtjes. "Ik snap het al" zegt Jason. Hij loopt naar een andere kist. Hij pakt er 2 broodjes uit en een pak melk. Even later heeft een hij een dienblad met 2 belegde broodjes en een glas melk. Hij geeft het aan haar. "Ik weet niet wat ik moet zeggen...bedankt?" zegt Pamela. "Ik dacht dat je een domme bruut was, sorry dat ik je uitschold." "Niet erg hoor" zegt Jason. Hij pakt weer zijn doek en wrijft over haar rug ermee. "Je kleren zijn wel erg beschadigd." zegt Jason. "Tussen haakjes, wat deed je eigenlijk hier in dit gebied?" "Ik was op weg naar de rebellenhoofdstad, ik wil bij de rebellen horen.". Zegt Pamela. "Hahaha" Lacht Jason. "Daar overleef je het echt niet, de kans dat er meisjes bij het rebellenleger komen is 0,0% elke keer als er weer een meisje zich aanmeldt, wordt ze meegenomen, verkracht, en wordt vermoord." Pamela schuift wat naar achter. "Dan wil ik niet langer leven, doe me een laatste lol en geef me een mes maar lever me niet uit aan die..." Ze wordt onderbroken door Jason. "Je hoeft heus niet bang te zijn hoor, als je een luitenant als refferal hebt hier, heb je wel kans dat je er in komt. Daarnaast moet je over veel vaardigheden beschikken. Als je bij de rebellen wilt, regel ik dat wel, maar ter zake, vertel eens wat over jou en je vaardigheden. Hoe heet je?" Vraag Jason. "Ok dan, mijn naam is Pamela en ik werkte voor het ministerie van wetenschap en technologie. Ze deden wat geheime projecten met een verschrikkelijk effect op het milieu. Ik was hier dus fel tegen, maar ze luisterden niet naar me en toen ben ik eruit gestapt. Ik ging een nieuw leven beginnen in een rustig dorp, ik had een kantoorbaantje. Maar toen brak de oorlog uit. Het maakte mij niet zoveel uit, maar op een dag hoorde ik dat ze naar mij gingen zoeken omdat ik teveel wist. Ik twijfelde geen moment, pakte zoveel mogelijk spullen in en rende weg, ik ben nu al ruim een week op de vlucht, en ik wil bij de rebellen een nieuw leven beginnen. Achja mijn vaardigheden, ik speel veel schietspellen, ik ben 1 van de weinige meisjes die dat leuk vind. Vroeger vond ik lasergamen ook leuk, en heb ooit een legeropleiding gedaan"
"Interessant" zegt Jason. "We kunnen je wel gebruiken." "En hoe ben jij bij de rebellen gekomen?" vraagt Pamela. "Lang verhaal...ik ben Jason, maar was ooit 'The Killer' van het land. Ik heb vele missies gedaan, en ik was veel beter dan de anderen. Ik vermoorde iedereen die ik tegenkwam. Maar hoe verder ik in mijn carriere kwam, hoe meer het tot me doordrong dat ik het verkeerde deed. Dat ik nu iemand vermoord doet me pijn, ik doe het zo min mogelijk. Ik ben al ruim 4 jaar luitenant, toen gaf ik nog presentaties en hielp met een opleiden van nieuwe rekruten. Maar ik werd beschuldigd van hoogverraad en kon maar 1 ding, vluchten! Ik sloot me toen aan bij de rebellen, daar ontmoette ik de andere 3 en hebben de laatste 3 jaar met z'n vieren vele missies gedaan. Nu leiden wij het 17de legioen. Ooit ga ik terug..." Zegt Jason. Pamela die haar eten op had vroeg "Dat is een nog interessanter verhaal..." Jason pakte haar dienblad en borg het op. "Soms heb ik een bezoek van een andere hoge officier, maar op dit moment niet." Hij wees met zijn vinger naar een hoek met een bed. "Ik neem aan dat je niet bij de andere soldaten wilt,
dus je kan daar slapen, bovendien heb ik nog iets voor je als je bij de rebellen wilt". Hij liep naar een andere kist en haalde er een vrouwensuit uit voor rebellen. "Zeldzame kleren zijn dit, maar jij mag ze dragen." Hij gaf ze aan Pamela die bedankte. Jason liep naar een andere kist en haalde er een grote flap uit. Hij hing die tussen Pamela en hem. "Ok dan, echt bedankt voor alles. Slaap lekker" zegt Pamela. "Wederzijds" zegt Jason. Beide gaan ze in bed liggen.
Als Jason bijna slaapt hoort hij geluiden. "Wie in de naam van generaal..." Maar hij wordt onderbroken door Pamela. "Hey ehh...ik kan niet slapen ik ben een beetje bang...zou ik hier mogen liggen?" Jason wist geen enkele rede om te weigeren, dus hij stemde in. "Ok." Hij wou opstaan om Pamela te helpen het bed te verschuiven, maar Pamela was allang bezig daarmee en niet veel later stond haar bed naast de zijne. "Slaap lekker" fluistert Pamela. "Wederzijds zzz" zegt Jason. Even later wordt hij weer gewekt door een geluid. "Jason...ik kan niet slapen ik heb het koud." "Ik haal wel ff een extra deken" zegt Jason. "Nee nee...ik bedoel of ik iets dichterbij mag liggen." Fluistert Pamela. "Ok..." zegt Jason. Pamela schuift wat dichterbij en gaat tegen hem aanliggen. "Is dat niet wat te dichtbij?" Vraagt Jason. Maar Pamela zei niks. Nu was Jason het zat en wou eens werkelijk weten wat ze dacht. Hij sloeg een arm om haar buik heen om te kijken wat haar reactie was. Zoals verwacht deed Pamela haar mooie blauwe oogjes open, maar zei iets anders. "Heb jij eigenlijk een vriendin of een vrouw?" Vraagt ze. "Nope, nooit de tijd genomen om 1 te zoeken. Nu is het te laat." Zegt Jason. Pamela kijkt hem met een verliefde blik aan en beweegt haar hoofd iets dichterbij. Jason snapt het meteen en doet mee, niet veel later liggen ze hevig te zoenen. Dan stopt Pamela, "ik heb ook niemand...ik had nooit behoefte aan vriendjes, behalve als ik echt dacht dat het de ware was, en waarmee ik meteen mijn leven mee wou delen, maar ik ben diegene nog niet tegengekomen, alleen heb ik een uur geleden wel iemand ontmoet die echt...". "Ik vind jou ook wel leuk en ik snap wat je bedoelt, maar weet je het zeker?" "Ja! Vraag het maar!" "Ok, wil je verkering met me?" "Nee" "Nee?" "Ik wil meer" "Aha...ok, wil je met me trouwen?" "JAAAA"
Ze begonnen hevig te tongen. Dan stopt Pamela. "Wie gaat ons verbinden?" Vraagt ze. "Luitenanten mogen mensen verbinden." Zegt Jason. "Meh..." zegt Pamela teleurgesteld. "Ik heb 3 mededelingen", zegt Jason. "O?" Vraagt Pamela nieuwsgierig. "1: Ik ben luitenant, 2: je bent aangenomen in het leger der rebellen, 3: ik verklaar ons beide tot man en vrouw." Pamela begon hem weer hevig te tongen.
~
En wat ze daarna deden dat ga ik vertellen als er een paar leuke positieve reacties zijn. 
Ik heb dit verhaal wel eens eerder verteld op een ander forum, maar toen ging het wat meer non-romantiek gericht dus daar is het op gebaseerd vandaar dat het zo lang is. Als jullie het iets korter/langer willen zeggen jullie het maar!
~Swordy
Dit bericht is gewijzigd op 13-04 17:00.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 14-04-2009, 16:17 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bedankt voor de snelle reactie guys!
Nadat Pamela en Jason waren uitgetongd stonden ze elkaar wat aan te staren. Pamela wees met haar vingers naar haar tieten. "Zullen we...?". Jason glimlachte. "Ok schatje". Jason deed zijn shirt en zijn broek uit. Hij had een zwarte boxer aan. Hij ging op het bed achterover liggen. "Nu jij". Pamela stond onmiddelijk op en trok haar suit uit. Ze had een mooie witte bh en een mooie witte slip. Ze ging met de rug naar Jason toestaan, leunde wat voorover en ontdeed zich professioneel van haar slip. Toen wees ze met haar vingers naar haar bh-knoopje. Jason stond op en maakte die los. Pamela draaide zich om en trok Jason's boxer naar beneden. Daar stonden ze dan, naakte man en vrouw. Ze observeerden elkaar, omdat ze dit eigenlijk nog nooit gedaan hadden. Jason's lul begon al stijf te worden, hij was ruim 20 centimeter. Jason keek vol opwinding naar Pamela's tieten, mooi, groot, en perfect. Pamela liep wat naar achter om Jason's lul van veraf te kunnen observeren. Ze struikelde. "Aaaaaauw" Ze viel achterover en begon te huilen. Jason rende naar haar toe en trok haar omhoog. "Gaat het schat? Is het weer die plek op je rug?". Vroeg Jason bezorgd. Pamela knikte. Ze viel in zijn armen en Jason masseerde haar rug. Pamela huilde alweer minder en ze begonnen weer te zoenen.
Na nog een tijdje geknuffeld te hebben ging ze op bed zitten en kropen op elkaar. Jason kneedde Pamela's tieten en Pamela gaf Jason een kleine handjob. Opeens stopte ze. "Ik wil je in me." Zei ze. Jason keek haar aan. "Weet je het zeker?" Vroeg hij haar. "Ja, doe het!" Zei ze. Jason ging tegen zijn kussen aanzitten met zijn benen in de lengte van het bed. Pamela kwam op hem zitten. Jason's lul lag nu pal naast Pamela's kutje. "Weet je het echt heel heel zeker?" Vroeg Jason nog een keer. "Ja doe het nou weer." "Ok schat." Jason gaf haar nog een snelle zoen en stopte zijn lul in haar kut. Pamela bewoog langzaam op en neer en kreunde. "Doet het pijn?" Vroeg Jason. "Klein beetje...maar ga maar door." Kreunde Pamela. Ze neukten nog wat. Toen ging Jason liggen en Pamela lag toen met haar buik op zijn buik. Jason gaf haar een rugmassage. "Ahh dit is lekker zeg" zei Pamela. Zo ging het een tijdje door. "Ik ga zo klaarkomen" zei Jason. "Ik ook" zei Pamela. Ze veranderden hun standje. Nu lag Pamela op haar rug en Jason bovenop haar. Hij deed weer zijn lul in haar kut. Hij stootte 3 keer en spoot al zijn sperma in haar. Pamela kreunde hard.
"Wil je anaal?" Vroeg Jason. "Wat is dat?" Vroeg ze. Jason legde het haar uit. Ze knikte. Ze ging van het bed af, en ging tegen het bed aanleunen. "Ga maar" zei ze.
Jason aarzelde geen moment en stak zijn lul in haar mooie kontje. "Aaaahjajajajjaaaaaaaaaaaa" kreunde Pamela. Ze kwam hevig klaar en de kutsappen stroomden uit haar kut. Jason keek op zijn horloge. "11 uur...laten we nu gaan slapen." Pamela was ook best moe en stemde ermee in. Ze gingen beide naakt op bed liggen. Jason lag links en Pamela lag rechts met de rug naar hem toe.
Ze gaven elkaar nog een zoentje. Jason stopte zijn lul in haar kut en sloeg zijn arm om haar tieten. "Lig je zo lekker schat?" Vroeg hij. "Perfect schat." Kreeg hij als antwoord. Hij trok de dekens over zich heen.
De volgende ochtend werd Jason het eerst wakker. Hij bemerkte dat Pamela nog sliep. (Logisch na 1 week lopen) en ging (naakt) koffie zetten. Een half uur later werd Pamela wakker. "Goeiemorgen schat" zei Jason. Hij bracht haar een dienblad met een paar broodjes en een kop koffie. "Dat is lief" zei Pamela. Ze gaf hem een zoentje. Jason dronk zijn eigen koffie op en Pamela at haar ontbijt. Toen ze klaar was zei ze: "Dat was echt zo lekker gisteravond, wil je nog een keer?". "Nu?" zei Jason lachend. Maar hij bemerkte dat ze het serieus meende en zei. "Ok". Hij begon wat aan zijn lul te trekken omdat die nog behoorlijk slap was. "Welk standje wil je?" Vroeg Jason. "Standje romantisch masseren ofzo." zei Pamela. "Heb je massageolie en handboeien?" Jason keek wat verbaasd, maar liep naar een paar kisten en haalde daar de benodigde spullen uit. "Ga nu liggen op het bed." zei Pamela. Jason volgde haar orders op en ging met zijn buik op bed liggen. Pamela pakte zijn polsen beet en bond die vast aan de bedpoten. "Als er gevaar dreigt, trek je die pinnetjes los, dan ben ik vrij." Zei Jason. "Ok" zei Pamela. Ze pakte wat massageolie en begon Jason's rug in te smeren, en dat kon ze als de beste! Jason genoot er erg van. "Ok, halfklaar" zei Pamela. Ze maakte de handboeien los en beval Jason op zijn rug te gaan liggen. Ze maakte weer zijn handen vast aan de bedpoten. Ze gaf hem een zoen en masseerde zijn lichaam. Jason genoot er weer erg van. Pamela gaf nu Jason's lul een kleine handjob om hem stijf te maken. Ze squeezde het tussen haar tieten. "Aaah heerlijk" zei Jason. Nu begon Pamela hem te berijden en haar tieten vlogen in Jason's gezicht. Jason dacht nu echt dat hij in de hemel was. "Stop ik kom bijna." Pamela sprong van hem af en maakte zijn handboeien los. "Nu mag jij me vastbinden en masseren." Zei Pamela. Ze ging op haar buik liggen. Jason bond haar vast en pakte wat massageolie. Hij smeerde haar helemaal in en kneedde haar kontje. "Neuk me" zei ze. Jason gehoorzaamde en deed zijn lul in haar kontje. "Aaaah jaa...auw...aaah geweldig!!!" kreunde Pamela.
Jason maakte haar handboeien los en even later lag Pamela vastgebonden op haar rug. Jason begon haar lichaam in te smeren en besteedde veel aandacht aan haar tieten. Hij gaf haar een zoentje en squeezde toen zijn lul tussen haar tieten. Wat voelde dat goed! Daarna deed hij zijn lul in haar kut en begon haar weer te neuken. Uiteindelijk spoot hij weer zijn sperma in haar darmen en zij kwam ook hevig klaar.
"9 uur" zegt Jason op zijn horloge kijkend. "Kleed je maar aan". Ze gingen zich beide aankleden. "Als ik fluit kom je naar buiten." Pamela knikte. Ze deed haar nieuwe vrouwensuit aan en wachtte af. Buiten is er de briefing van een belangrijke trainingsdag. "Ok mannen, vandaag weer een paar mededelingen. Allereerst gaan de As-, de Hvt-, en de Eg- klassen vandaag trainen en de Sn-klassen hebben vandaag rust. Daarnaast heb ik nog een mededeling, we hebben er een nieuwe bij voor de Md-klasse. "Er is toch geen Md-klasse in dit legioen?" roept een soldaat. "Dan is er vanaf nu 1 geopend, en die telt 1 lid. Maak plaats voor korporaal Pamela.!"
Jason floot en Pamela kwam in haar rebellensuit naar buiten. De soldaten begonnen meteen romantisch te fluiten en er werd wat geroezemoesd. "Omg wat een lekker ding, hete vrouw." "Een meisje!??!" roept er weer 1. De soldaten schoten in de lach en John en Mike zagen nu wie het was, het meisje van gisteravond! Hun mond viel wagenwijd open. Jason ging echter op een verhoging staan en keek alle soldaten met een blik aan alsof hij ze 1 voor 1 ging executeren. Ze waren meteen stil. "Dit is Pamela, mijn vrouw. Ze komt ook bij de rebellen om ons mee te helpen in de strijd tegen het kwade. En ik duld geen discriminatie of enig playboyvertoon." De soldaten snapten dat Jason serieus was en knikten. "Ik wou graag alle sergeanten in mijn tent voor een kleine bespreking over vanmiddag. Jullie kunnen alvast voorbereiden op de oefening. We vertrekken om 10 uur." De soldaten liepen naar hun tenten. De legioenleiding liep naar Jason's tent.
"Ongelooflijk man, je kent haar maar 12 uur en ze is al je vrouw!" zei John. "Nooit gehoord van de uitdrukking 'Liefde op het eerste gezicht' zeker?" Vroeg Jason. John moest hierbij even nadenken wat dat betekende maar werd in de rede gevallen. Jason pakte wat stoelen. "Ga zitten, dame en heren". Ze gingen zitten. "Ik wou jullie er even alert op maken dat jullie moeten opletten dat de soldaten niet aan Pamela komen als ik weg ben, jullie zijn de medeleiding en hebben de taak om verantwoording te houden. Kunnen jullie dat aan?" Vroeg Jason. De mannen knikten instemmend. Jason legde aan Mike en John uit over wat ze vanmiddag gingen doen. "...ok, dat was dat. Jullie kunnen wel even aan Pamela het kamp laten zien, ik heb nog wat met Darryl hier te bespreken." Pamela ging met Mike en John de tent uit. "Darryl, vandaag ben ik ook weg, dus ik wou jou vragen om op Pamela te passen en wat gezelschap te houden. Jij bent een goede vriend, ik kan je vertrouwen, en moet zorgen dat ze niet in verkeerde handen valt. Laat de snipers het kamp bewaken en zorg dat niemand haar aanraakt." Zei Jason. Darryl knikte instemmend. "Dat zal ik doen, op mij kan je rekenen."
Darryl liep de tent uit en Pamela kwam weer naar binnen. "Leuk kamp!" zei ze. "Ik ga vandaag ook weg, Darryl die hier net uitging zal vandaag op je passen en om je beter te leren kennen, want hij kent alles over iedereen hier. Dus hou hem gezelschap. "Ok schat, komt in orde." zei Pamela. Jason pakte nog wat spullen bij elkaar en stopte ze in een grote legertas. Ze gaven elkaar nog een afscheidskus. "Ik ben om 5 of 6 uur weer terug." zei Jason. Hij liep de tent uit en even later vertrok een hele karavaan van ongeveer 75 mensen richting het heuvelland om te trainen.
Volgende keer: De ontvoering!
Als er weer wat leuke reacties zijn schrijf ik verder
~Swordy
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 16-04-2009, 16:46 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Er klonk een hoop lawaai door de karavaan, en niet veel later was het weer rustig in het kamp. Er was altijd wel 1 klasse die in het kamp bleef voor oppassen en huishouden, vandaag waren dat dus de snipers.
Pamela zat rustig in de tent op Darryl te wachten. Niet veel later kwam Darryl de tent in. Darryl gaf Pamela een hand en daarna een handkus. "Hallo, ik ben Darryl." Pamela voelde zich gevleid en gaf hem ook een hand. "Ik ben Pamela." Zei ze. Darryl ging zitten,
"Het spijt me dat ik je gister zo heb mishandeld, dat had ik niet moeten doen." "Geeft niet", zegt Pamela. "Jij wist niet beter." Darryl haalde opgelucht adem. "Zo Pamela, vertel eens wat over jezelf". Pamela vertelde dezelfde geschiedenis als die ze aan Jason vertelde. Darryl luisterde aandachtig. "Heb jij nog familie verder?" Vroeg hij. "Nee...allemaal vermoord, toen ze me kwamen halen hoorde ik dat ze mijn hele familie hadden uitgeroeid om te weten waar ik was. Ik kende mijn familie ook niet echt...ik was geadopteerd, ik had alleen mn ouders en een broer." Zei Pamela. Darryl zuchtte. "Ik heb ook geen familie meer...toen ik 4 of 5 was, kreeg ik een broertje of zusje, ik weet het niet eens, die ging weg omdat mijn ouders niet voor hem/haar konden zorgen. Toen ik er eens naar vroeg zeiden ze niks. Toen ik net 18 werd, was dat het vreselijkste jaar in mijn leven. Bij een familiefeest kwamen al mijn familieleden door een brand, ik was er zelf niet omdat ik ziek was. Ik had toen ook een vrouw. Ik dacht, gelukkig heb ik haar nog. En ze was zwanger door mij, maar bij de geboorte van mijn zoon ging het mis...hij werd doodgeboren en mijn vrouw overleefde het ook niet. Ik ging toen filosofie&psychologie studeren en toen ging ik bij het leger als sniper."
"Maar dat is vreselijk!" zegt Pamela. "Niet als je zulke goeie vrienden hebt bij het leger...Mike, John en Jason zijn net familie voor me, en nu jij ook een beetje." Zegt Darryl. Opeens klinkt er een hard geluid buiten. "De alarmbel!" Roept Darryl. Darryl rent de tent uit en Pamela snelt achter hem aan. Buiten staat Terry, 1 van de elite snipers en ook een goeie vriend van Darryl. "Kijk sergeant!" Terry geeft Darryl een verrekijker. Ongeveer 1 kilometer verderop lopen soldaten richting het kamp, Darryl herkent meteen dat ze van de vijand zijn. Ook ziet hij de 2 leiders, 1 loopt de heletijd de ander te commanderen. "Verzamelen!" Roept Darryl. Binnen 1 minuut staan alle snipers er. "De vijand valt aan, we moeten snel handelen. Terry gaat met een paar man de defensie klaarmaken, de overige 20 verdelen zich onder 2 linies. Ik ga de geheime documenten verstoppen." Zegt Darryl. Terry loopt met een paar man naar een grote opslagtent en de 20 mannen pakken hun snipergeweren. "Jij gaat in Jasons tent in verstopt je onder het bed en schuift er wat rommel tegenaan, onder geen geval kom je eronder vandaan tot ik er ben." Zegt Darryl tegen Pamela. "Ja sergeant!" Roept Pamela. "Ok, ingerukt mars." Zegt Darryl. Pamela loopt als een echte soldaat naar Jasons tent en gaat naar binnen.
Intussen zijn de 20 mannen gereed en ze worden in 2×10 gehakt. "Eerste linie in positie....en vuur!" Roept Darryl. De eerste linie vuurt maar iedereen mist. Ze snellen naar achteren om te herladen. De 2de linie snelt naar voren en gaat in positie liggen. "Tweede linie...vuur!" Roept Darryl. Het haalt weinig uit, de snipers zijn bijna allemaal onervaren, en de soldaten zijn nog ver weg en als ze dichterbij komen kunnen ze zich dekken door de obstakels in het heuvelland. "Ok, stoppen met vuren, ik zal zelf schieten." Zegt Darryl vastberaden. Hij pakt zijn eigen rifle en gaat in positie liggen. In 1 keer schiet hij de leider dood en pakt bliksemsnel zijn verrekijker om de soldaten hun reactie te verwachten. "Verdraaid" zegt Darryl. "TERRY!!!" Terry komt er aangesneld. "Terry, ga de volgende spullen halen..." Zegt Darryl. Terry snelt weg met zijn opdracht. "Ok we moeten snel handelen, gooi jullie wapens op de grond en ga met jullie handen omhoog staan." Zegt Darryl. Terry komt er aangesneld met de spullen in een grote zak. "Ok, gooi een paar van die explosieven net iets buiten het kamp." Darryl pakt een lange stok uit de zak en doet zijn shirt en hemd uit. Hij knoopt zijn hemd aan de stok en zwaait ermee omhoog. Hij pakt zijn verrekijker en ziet dat 1 soldaat ook zijn shirt en hemd uitdoet en zijn hemd aan een stok knoopt. Hij zwaait terug.
Even later komen 25 zwaar bewapende soldaten het kamp binnen. 1 soldaat draagt het lijk van de leider die door Darryl is neergeschoten en de andere leider stapt naar Darryl. "Gegroet soldaat, ik ben luitenant Erik en deze mannen zijn van legioen 6 gedeelte A onder het cohort 5 van het rijk der..." Maar hij wordt onderbroken door Darryl. "Ik weet wie jullie zijn, wat doen jullie hier?" "Wij hebben een speciale opdracht, wij moeten iets zoeken voor onze opdrachtgevers en ruimen iedereen uit de weg als ze ons in de weg staan. Maar omdat jullie de baas van dit team hebben vermoord, laat ik jullie in leven als dank." Zegt Erik. "Is dat normaal dan?" Vraagt Darryl. "Niet echt, maar deze was zo'n dictator die echt dood moest maar niemand durfde het..." Weer wordt Erik onderbroken. "Wat zoeken jullie?" Vraagt Darryl. "Geld? Munitie? Pak wat je wilt, wij houden jullie niet tegen." "Nee nee nee", zegt Erik. Wij zoeken een 'wie', wij zoeken ene Pamela nogwat oud lid van het ministerie van wetenschap&techniek. Dus wij komen uw kamp doorzoeken." "Ga je gang" zegt Darryl.
Een vijftal soldaten houdt alle snipers onder schot terwijl de andere 20 het kamp doorzoeken. Twee gaan er Jason's tent in en er klinkt een hoop kabaal. Ze komen de tent uit met Pamela aan hun arm. Erik komt erbij staan. "Wel wel wel, ik denk dat dit onze geluksdag is, niet jongens?" De soldaten lachen. Erik loopt naar Darryl toe. "Niemand hier he?" Zegt hij. "Ik heb nooit iets gezegd over aanwezigheid van een bepaald persoon." Zegt Darryl. Erik loopt geirriteerd weg. "Voer haar af!" Roept hij. "Wacht", zegt Darryl. "Pamela is mijn vriendin, laat mij als laatste wens met haar meegaan. Als we zullen sterven, willen we dat samen." Darryl geeft Pamela een knipoog. Pamela snapt hem meteen en speelt het spelletje mee. "Ja alstublieft, laat me samen sterven met mijn vriendje, we hebben elkaar beloofd alles samen te doen, dus ook sterven." De soldaten schudden hun hoofd. "Doe het niet" zegt er 1. "Goed, ze mogen samen. Want wie weet heeft zij hem ook het 1 en ander verteld." Zegt Erik. Erik roept alle soldaten weer bijeen en Darryl&Pamela worden samen vastgebonde. "Het komt goed" fluistert Darryl. "Terry!" Roept Darryl. Terry loopt naar Darryl toe. Darryl fluistert hem wat in het oor. "Ok sergeant, ik zal goed op het kamp letten." Zegt Terry. Darryl en Pamela worden samen afgevoerd richting het heuvelland, waarachter allerlei autos en een tank geparkeerd staan. "Wat zei je tegen hem?" Vraagt Pamela. "Hetzelfde wat jij denkt dat het is." Zegt Darryl. Darryl en Pamela worden in de tank gegooid en de karavaan rijdt weg.
Volgende keer: Weer een romantiekscene en er gebeurt iets vreselijks met Jason. De keer daarna komt er weer sex.
Bij weer wat leuke reacties schrijf ik het vervolg Hoe meer en hoe sneller, hoe beter.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 18-04-2009, 22:05 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hoofdstuk 4:
Nadat Pamela en Darryl zijn afgevoerd gaat het 17de legioen verder met allerdaagse huishoudelijke zaken. "Veel geluk Terry" zegt een soldaat. Terry zit wat bij de bakken neer omdat hij straks Jason alles uit moet gaan leggen, en als Jason boos is dan is hij ook echt goed kwaad.
Rond half 6 rijden er een hoop autos richting het kamp. Niet veel later staan alle autos netjes geparkeerd en stapt iedereen uit. Jason loopt naar zijn tent. "Schatje ik ben thuis!" roept hij. Maar hij ziet niemand. "Schatje waar ben je?" vraagt Jason. Hij loopt de tent uit. "Waar is Darryl voor de drommel?" Terry loopt naar hem toe. "Luitenant ik moet iets vertellen...". Hij volgt Jason zijn tent in en Terry vertelt Jason het verhaal. Jason gelooft zijn oren niet en vloekt in het rond. Hij pakt een kist met spullen en gooit het op de grond en schopt er tegenaan al vloekend. "########!!!!" Schreeuwt hij. Hij wendt zich tot Terry. "Ingerukt mars, ik wil niet gestoord worden." Terry volgt onmiddelijk zijn bevel op en verlaat de tent. Dan komt Mike naar hem toe. "Wat is er aan de hand?" Terry gebaart dat Mike zijn oor tegen de tent moet houden. Hij hoort Jason huilen. "Arme Jason" zegt Mike. "Kom, we gaan eten, jullie zullen wel honger hebben" zegt Terry. Samen lopen ze naar het veld en het legioen gaat eten. Na het eten komen Mike and John bij Terry. Terry vertelt ze hetzelfde verhaal als hij aan Jason vertelde. "Zoeken is nu onmogelijk, ze kunnen elke richting op zijn gegaan." Zegt John. "We bekijken het morgen wel, wie weet heeft Jason dan een oplossing." Zegt Terry. "Misschien is Jason al afgekoeld." zegt Mike. Hij loopt naar Jason's tent toe. "Ik zou het niet doen Mike" zegt Terry. "Ach het kan geen kwaad." zegt Mike lachend. Hij loopt de tent in. Niet veel later wordt er geschoten en Mike rent de tent uit. "Stop stop stoooooop!!!!!! AAAAH" Roept Mike. Jason verschijnt dan in de deuropening en gooit wat voorwerpen naar Mike. "Opsouten en blijf buiten!" Schreeuwt hij. "Dat ging gesmeerd he Mike" zegt John met een grijns op z'n gezicht. Mike veegt de zweetdruppels van het hoofd en gaat naar zijn tent. Dan is het avond, die wordt altijd beleefd op dezelfde manier. Er wordt een kampvuur gemaakt en een paar pakken hun gitaar voor wat gezellige kampvuurliedjes. Om 9 uur gaan alle soldaten naar bed en de leiding om 10 of 11 uur. Daarna komen om de 2 uur schildwachten.
De volgende ochtend staat iedereen weer op en staan buiten, want er zal weer getraind worden vandaag door John's, Darryl's en Jason's klasse. John kijkt op zijn horloge. "half 10" bromt hij. "Waar blijft Jason?" "Ik zal hem wel even wekken, als hij gister niet afgekoeld was dan zeker vandaag wel!" zegt Mike die eraan komt lopen. Hij loopt naar Jason's tent en komt er na 1 minuut weer uit. "En?" Vraagt John. "Ik geloof dat hij ziek is." zegt Mike. Terry komt er ook aangelopen, hij moet vandaag de snipers leiden wegens de afwezigheid van Darryl. "Is Jason ziek?" Vraagt Terry. Mike knikt. "Kom mee" zegt hij. De drie mannen lopen de tent in. John en Terry kunnen hun ogen niet geloven. Jason ligt in bed met de zweetdruppels op zijn hoofd. Hij maakt rare bewegingen met zijn armen en roept "Pamela...Pamela?!!?". "Hij is gek geworden." Zegt John. "Ok nu is het gedaan met de grap, kom je bed uit." Lacht John. Terry loopt naar Jason toe en voelt met zijn hand over zijn voorhoofd. "Dit is geen grap John...hij ijlt...hij is doodziek denk ik." Zegt Terry. John kijkt met een onserieus gezicht maar hij komt wat dichterbij en zijn gezicht wordt met de seconde serieuzer. "Naar buiten!" zegt hij. De drie mannen gaan naar buiten. "Even een half uurtje uitstel voor het trainen jongens, krijgsberaad!" Roept John. Hij wijst een paar elites van alle klassen aan en gaan ergens achter de tenten zitten. Niet veel later komen ze er samen uit dat ze toch gaan trainen en dat Mike met zijn klasse het kamp bewaakt. Mike moet Jason af en toe een kopje soep geven.
Dan gaan we even terug naar gisteren. Darryl en Pamela zitten nog steeds in de tank. Dan stoppen ze. "Uit de tank" roept luitenant Erik. Darryl en Pamela komen uit de tank. "De hoofdstad van het Rijk" zegt Pamela verwonderd. Darryl zegt niks. "Meekomen" zegt een soldaat. Ze lopen naar een gebouw. Onderweg raakt een soldaat Pamela wat aan. Pamela trekt zich weg en Darryl kijkt met een boos gezicht naar de soldaat. "Laat dat" zegt Erik. "We zijn hier op een missie en geen vrouwtjesjacht". De soldaat stopt met batsen en de groep loopt verder. Ze lopen een gebouw binnen en gaan naar boven en stoppen voor een deur. Erik klopt aan de deur. "Binnen" zegt een stem. Erik doet de deur open en gaat met ons duo en een paar soldaten naar binnen. "Hail, kolonel Roy". Zegt Erik. Roy staat op. "Goed werk luitenant, je hebt het verloren kamerlid teruggevonden. Maar ik zie 1 gezicht teveel, wat is je naam?" Vraagt Roy aan Darryl. Darryl zegt niks. "Heb je me niet verstaan?" Vraagt Roy boos. "WAT IS JE NAAM?". "Mijn naam is Darryl, kolonel." Antwoordt Darryl. "Hij is het vriendje van haar, ze gingen samen trouwen en hebben elkaar's diepste geheimen verteld, dus ik heb hem ook meegenomen want misschien wist hij ook nog wat." Antwoordt Erik trots. "En waar heb je hun gevonden?" Vraagt Roy. "In een kamp, er waren nog zo'n 25 andere mensen maar die liet ik in leven omdat ze de kapitein doodmaakten." Zegt Erik. "EZEL!" Buldert Roy. "Wie weet hebben ze ook vanalles aan hun doorverteld, misschien waren ze met meer, misschien zijn ze nu een aanval aan het plannen. ERUIT en ga verder met je volgende missie! En laat me je niet weer zien voordat je die missie picobello hebt uitgevoerd! INGERUKT MARS!" Buldert Roy. "Ja kolonel" zegt Erik en hij rent zijn kantoor uit met zijn soldaten. "Zo, eerst ga ik jullie wat vragen stellen." zegt Roy. Helaas konden Pamela en Darryl niet ontsnappen, want ze waren nog steeds vastgebonden. "Ik zou jullie nu moeten executeren, maar omdat dat stuk uilskuiken van een Erik een paar foutjes heeft begaan EN omdat jullie de kapitein hebben vermoord laat ik jullie in leven. Ik laat jullie overbrengen naar de kerkers hieronder, wie weet ondervraag ik jullie later wel eens. Hij pakte zijn telefoon en iets later kwamen 2 soldaten binnen. Ze fouilleerden Darryl en Pamela om ze van wapens te ontdoen en brachten ze naar een cellenblok waar ze alleen zaten. Het cellenblok bestond uit een kelder met 1 trap naar boven, en de helft van de kelder zat achter tralies. De soldaten deden de deur open en gooiden het duo naar binnen. Ze liepen even naar boven en kwamen 1 minuut later terug met wat eten. Water en brood. Ze liepen weer weg. "Eet smakelijk" zegt er 1. Ze lopen de trap op en verdwenen uit het zicht.
"Daar zitten we dan" zegt Pamela achterover leunend op een stoel. Darryl kijkt richting 1 van de muren. "Vertel nog eens wat over je familie." zegt hij opeens. Pamela kijkt wat verbaasd en vertelt wat over haar ouders. "Stop" zegt Darryl. "Vertel eens wat over je broer." Pamela zucht en vertelt. "Mijn broer woonde niet bij ons, ik heb hem nooit gekend, ik ben geadopteerd en mijn ouders vertelden dat ik nog een broer had in mijn biologische familie van 4 of 5 jaar ouder." "Vertelden ze nog meer?" Vraagt Darryl. "Ik was geboren in Goldmine City, en ik ben op dit moment 27." Zegt Pamela. Darryl kijkt wat in het rond. "Ik ben 31 nu...en ik woonde ook in Goldmine City in de tijd. Dus, denk jij wat ik denk?" Vraagt Darryl. "Geen twijfel mogelijk" zegt Pamela, jij bent mijn verloren broer!" Ze vlogen elkaar in de armen en knuffelden elkaar. "Nu ben ik toch familie van Jason" zegt Darryl. Pamela lacht. Daarna gingen ze elk in een bed in een hoek van de kelder liggen om te slapen, want het was best laat. "Slaap lekker" Zegt Darryl. "Wederzijds" zegt Pamela.
De volgende ochtend worden ze allebei wakker. Darryl slaakt een gaap en gaat mediteren. Wat later komt een soldaat binnen met het ontbijt, je raadt het, water en boord. "Hier is jullie eten" zegt hij. Hij legt het eten neer en gaat weer weg. "Pamela, opstaan, het eten is er." Maar Pamela wordt niet wakker. Darryl loopt naar haar toe. "Hey wakker worden!" Ze heeft haar deken over haar hele lichaam en haar hoofd getrokken. Darryl trekt het weg en kijkt verbaasd. Pamela ijlt ook en heeft zweetdruppels op haar hoofd. Ze maakt wat rare bewegingen met haar armen. "Jason...! Jason waar ben je? Jason?!?!" Darryl gaat onmiddelijk naast haar zitten en legt een arm op haar hoofd. Hij spreekt wat wijze woorden in het Latijn en geeft haar een behandeling ŕ la Darryl. (Voor de duidelijkheid, geen sex) Na een kwartier springt Pamela op. "Wat gebeurde er nou?" Vraagt ze. "Je ijlde, lief zusje, je was doodziek lijdt aan een bepaald syndroom waardoor je dingen die ongevraagd je verlaten mist. Je wordt dan helemaal gek, maar gebeurt maar 1 keer per ding." Zegt Darryl. "Wat vreemd" zegt Pamela. "Ik heb eigenlijk zovaak gehad dat ik bepaalde dingen ongevraagd mis maar zoiets?? Dat kan niet." zegt ze. "Het gebeurt met 1 op de 10000 mensen." Zegt Darryl. "Of het moet door bepaalde dingen zijn overgekomen. Heb je ooit sex gehad?" Vraagt hij. "Nee" zegt Pamela. "Alleen met Jason maar die...". ze kan haar zin niet afmaken. "Dan vrees ik het ergste" zegt Darryl.
Drie dagen gaan voorbij en we zijn weer terug in het kamp bij een vergadering van de leiding en een paar elites. "Ik hou dit niet vol Mike, we moeten Darryl en Jason terughebben." zegt John. "Jason is nog steeds ziek." zegt Mike. "Maar wie zou hem kunnen genezen?" "Meestal gaat Darryl bij de zieken zitten als ze een innerlijke ziekte hebben met 1 van z'n boeken, meestal daarna is diegene genezen." zegt Terry. "Ja, daar schieten we veel mee op want Darryl is er niet." zegt Mike. "Darryl heeft mij wel een paar dingen geleerd over wat psychologie inhoudt. Ik zou in 1 van zijn 1000 boeken kunnen kijken en iets proberen." Zegt Terry. "Doe dat" zegt Mike. John, Mike en Terry lopen naar Darryl's tent en openen een kist met boeken. Terry haalt er een paar moeilijke boeken uit met titels als 'symptonen van innerlijke ziektes des mensen'. Mike lacht. "Dat ziet er moeilijk genoeg uit, begin daar maar mee." Terry neemt een stuk of 5 boeken mee naar zijn tent en gaat erin lezen. De dag gaat voorbij en de volgende ochtend komen Mike en John bij elkaar. "Vandaag geen training gelukkig" zegt John. "Waar is Terry?" vraagt Mike. "Ik zag hem naar Jasons tent lopen een half uurtje geleden." zegt John. "Het is nu 10 uur." "Kom we gaan kijken" zegt Mike. Het duo loopt de tent. Ze zien Terry die wat symptonen waarneemt. "Ik heb het!" roept Terry. "Is hij genezen?" Vraagt Mike. "Jongens, jullie komen net op tijd...want ik denk dat ik heel erg slecht nieuws heb...Jason heeft nog maar 24 uur te leven. Om te kunnen genezen moet hij Pamela weerzien, als dat genoeg is tenminste." Zegt Terry met een paar tranen op zijn gezicht. Mike en John geloven hun oren niet. "John, ik denk dat ik Pamela en Darryl moet gaan zoeken, jij moet op het kamp letten. Terry, jij probeert zijn dood zolang mogelijk uit te stellen. Als ik niet voor 10 uur vanavond terug ben, bel je de generaal." Zegt Mike. Terry knikt. "De generaal?!?!" zegt John. "Joh die vermoordt ons!" "We hebben geen andere keus" zegt Mike. Mike en John lopen de tent uit. Mike gaat naar zijn tent en een kwartier later komt hij netjes en wel eruit met een hele grote koffer. "Als ik niet op tijd terugben...zeg dan tegen Jason op de 1 of andere manier dat hij de beste leider ooit was.." Zegt Mike. "Dat zal ik doen" Zegt John. "Tot kijk!" Mike zwaait hem uit en springt met zijn koffer in een auto.
~Swordy
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 24-04 13:38.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 22-04-2009, 20:06 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Beloofd is beloofd , hier komt hoofdstuk 5:
John bleef op het de mannen op het kamp passen en Terry ging de hele dag bij Jason zitten om hem zolang mogelijk in leven te houden. Mike was weggereden richting het heuvelland. Ongeveer 1 kilometer buiten het kamp stopte hij en stapte uit. "Hmmm...bandensporen van zo'n 4 of 5 dagen oud...richting het westen, dat is vast naar de hoofdstad." Zegt hij tegen zichzelf. Hij stapt weer in en rijdt richting de hoofdstad van het rijk. De weg is lang en kaal en hij ziet niemand. Hij stopt weer en stapt uit. Ditmaal pakt hij zijn koffer en maakt hem open. Hij haalt er een rijksuniform van de special-forces uit en trekt die aan. "Wat een geluk dat ik die nog had" zegt hij weer tegen zichzelf. Hij stapt weer in en rijdt verder. Na een uur rijden komt hij bij de hoofdstad aan, iets buiten de stad parkeert hij zijn auto en neemt zijn grote tas mee naar buiten. Hij pakt er zijn laptop uit en begint wat te tikken. "Met die missie op Silvercity had ik iedereen een zendertje meegegeven, wellicht kan ik Darryl nu traceren." De laptop begint bliepjes te geven. "Bingo! Hij zit hier vlakbij". Zegt Mike. Hij pakt zijn laptop weer in, stopt het in zijn tas en loopt de stad in. Even later komt hij aan bij een groot gebouw. "Hier moet hij zitten" denkt hij. Hij gaat naar binnen. Hij komt in een grote zaal terecht waar allemaal soldaten staan. Dan komt kolonel Roy met luitenant Erik aan zijn zijde binnen. "Oei oei" denkt Mike. Hij gaat snel achter een muurtje staan en luistert ze af. "Ok 1ste legioen van cohort 3 gaat vandaag op missie samen met Erik en mij, het 2de legioen onder leiding van sergeant Paul blijft hier." Zegt Roy. Hij wendt zich even tot Paul. "Paul, je bent net 1 week sergeant, zorg dat dit legioen netjes blijft en de gevangenen goed bewaakt, want ik ga vanavond 2 spionnen ondervragen." "Sir yes sir!" zegt Paul. Roy loopt met Erik en het 1ste legioen weg. Als ze de deur uit zijn loopt Mike weer rustig de zaal binnen. "Ik zal eerst moet kijken via de computer van de hoofdofficier hier waar ze precies zitten." denkt Mike. Hij loopt naar de trappen maar wordt tegengehouden door sergeant Paul. "Hoho, waar gaat dat heen?" Vraagt Paul. "Naar boven" zegt Mike. "U bent niet bevoegd om naar boven te gaan." Zegt Paul. "Ohnee?" Vraagt Mike. "En waarom niet?" "Nou, omdat ik hier de baas ben en zo de regels hier bepaal om mijn baas de kolonel tevreden te houden." Zegt Paul. "Oh laat dan eerst je penning maar eens zien" zegt Mike. Paul zoekt even in zijn broekzak en toont trots zijn penning. "3de graads sergeant, 4de subgraad." Zegt Paul trots. "Niet slecht," zegt Mike. Mike haalt zijn eigen penning tevoorschijn. "2de graads sergeant, 1ste subgraad." Zegt Mike met een glimlach. Paul kijkt verbaasd en loopt boos weg. "Ingerukt mars!" roept Mike streng. "Sukkel" denkt Mike.
Mike loopt naar boven en loopt wat rond. Uiteindelijk komt hij bij de kamer van de kolonel. 'Kolonel Roy' leest het bordje naast de deur. Mike probeert de deur open te trekken. "Op slot..." bromt hij. "Maar gelukkig heb ik altijd een loper (sleutel die op alle deuren past) bij me" glimlacht hij. Hij steekt de loper in het slot en gaat naar binnen. Hij trekt de deur achter zich dicht. Hij gaat achter de computer van kolonel Roy zitten en zet hem aan. "Oh shit, een wachtwoord". zegt Mike. "Geen probleem" grijnst hij. Hij pakt zijn laptop en een usb-stick, hij zet de laptop aan en steekt de usb-stick in de laptop. Hij tikt wat in op de laptop en haalt de usb-stick er weer uit. De laptop bergt hij weer op en de usb-stick steekt hij in Roy's computer. Wat Mike op de usb-stick heeft gezet blijkt een password-guesser te zijn en binnen 2 minuten is Roy's computer gehackt. "Zo, en nu eens kijken waar mijn vrienden zitten." zegt Mike met een glimlach. Niet veel later heeft hij gevonden waar alle gevangenen zitten. "Cellenblok 4, cel 17". Hij sluit de computer weer af en wist de sporen. Hij sluit de kantoordeur en loopt naar het gewelf onder het gebouw. Hij zet zijn zonnebril op en niet veel later staat hij voor cel 17. Hij opent de deur en loopt de lange trap af. Beneden ziet hij Darryl en Pamela een paar boeken lezen. Pamela kijkt op en schrikt. Darryl blijft echter in zijn boek lezen. "Hoi Mike". zegt hij. "wtf! Nou breekt mijn klomp! Hoe wist je dat?!?!" zegt Mike verbaasd. "Die voetstappen herken ik als geen ander" zegt Darryl opkijkend. Hij legt zijn boek neer. "Ga je ons bevrijden?" Vraagt Pamela. "Tuurlijk" zegt Mike al rommelend in zijn tas. "Geen tijd te verliezen." zegt Mike. Hij pakt een gasbrander en probeert het ijzer van de cel te smelten. Binnen 1 minuut is het heel licht en Mike schopt het stuk. Hij legt de gasbrander weer in zijn tas en haalt er 2 uniformen van het rijk uit. Hij gooit ze naar Darryl en Pamela. "Trek deze aan over je uniform en zet deze zonnebrillen op voor het geval we herkend worden." Zegt Mike. 5 Minuten later loopt ons trio rustig naar buiten richting Mike's auto. Ze stappen in en rijden richting het oosten. "Wist je al dat Darryl mijn broer is?" zegt Pamela. "Nee" zegt Mike verbaasd. Pamela legt het hem uit. "Zo, dat is knap ontrafeld" zegt Mike. "En nu mag jij 3x raden waarom we zo snel mogelijk terug in het kamp moeten zijn, ik denk niet dat je het echt leuk zult vinden mjah..." Mike wordt onderbroken door Pamela. "Jason ligt op sterven he?" zegt ze. "Wtf hoe weet jij dat nou?!?" Vraagt Mike weer verbaasd. "Darryl vertelde het me" zegt Pamela. Darryl legt aan Mike uit wat er met Pamela gebeurd was en Mike snapt het. "Dus dat is binnen een kwartier te genezen?" vraagt hij. "Niet als diegene een lange tijd al ziek is" zegt Darryl. "We moeten snel handelen." Mike knikt. Mike stopt de auto en stapt weer uit. "Trek jullie rijksuniformen uit, we naderen rebellengebied" zegt Mike. Het trio trekt hun rijksuniformen weer uit en gaat weer in de auto zitten. Na 2 uur rijden komen ze in het kamp aan. "5 uur" zegt Mike. "Dat ging lekker snel, nu hopen dat we Jason kunnen genezen." De auto stopt en het trio springt eruit. Ze worden van harte weer terug welkom geheten door het kamp en John, en het trio loopt regelrecht naar Jason's tent met John achter hun. Terry zit nog steeds wat Latijnse woorden op te sommen en kijkt op. "Oh hoi jongens ehh Darryl sorry dat ik je boeken heb..." hij wordt onderbroken. "Ik zou het liefst mijn boeken zelfs verbranden om een leven te redden." zegt Darryl. Hij legt een arm op Jason's hoofd. "We gaan eerst eten" zegt Darryl. "Dan kunnen we met alle nodige energie Jason proberen te genezen." Ze verlaten de tent, alleen Pamela blijft nog even achter. Ze gaat naast hem zitten. "Het komt goed!" zegt ze. Ze geeft hem een zoentje en loopt achter de rest aan.
Na een half uur komen Darryl, John, Mike, Pamela, en Terry weer binnen. "Laat me met Jason alleen" zegt Darryl met een stapel boeken onder zijn arm. "Wacht" zegt Pamela. Ze loopt naar Jason en begint hem flink te tongen. "Nu mag je beginnen" glimlacht ze. Het viertal loopt de tent uit en Darryl blijft achter. De avond wordt weer leuk gevierd en Pamela vertelt het kamp over haar avontuur. Om 9 uur gaan de soldaten naar hun tenten. Terry blijft nog even achter. "Ik heb eigenlijk wat ontdekt over Darryl". Zegt hij. Het drietal komt dichterbij zitten. "We zijn 1 en al oor" zegt John. "Nou kijk, ik heb Darryl's boeken even bestudeerd en hij heeft er ook een paar zelf geschreven. Maar wat erin staat is ongelofelijk, er is eigenlijk maar logische verklaring voor dat en..." Zegt Terry, maar onderbreekt zijn zin. "Hangen jullie letterlijk aan mijn lippen of word ik gek?" Zegt hij. "Ga door" zegt John. "Ik denk dus dat Darryl een soort van...paranormaal begaafd is. Gecombineerd met deze studies van filosofie en psychologie kan hij letterlijk alles van je gezicht aflezen wat je denkt. Hij herkent alles van elk karakter van iedereen die hij bestudeert. Door het karakter van die vijandelijke luitenant te bestuderen wat ik jullie vertelde, kon hij dus een plan verzinnen om ons in leven te houden." Zegt Terry. "Indrukwekkend" zegt John. "Dus zo wist hij dat ik het was!" zegt Mike. Hij vertelt hoe hij Darryl en Pamela wou bangmaken in het cellencomplex. John schatert het uit. "Zou ik dat ook hebben?" Vraagt Pamela. "Het ligt niet in families" zegt Terry. "Een paar enkelingen op de wereld hebben paranormaliteit. Maar dat wordt pas echt zichtbaar als je je met filosofie of psychologie bezichhoudt, wat velen niet doen." Legt Terry verder uit. Pamela knikt. Dan komt Darryl Jason's tent uit. "Man je bent daar 4 uur geweest, is hij genezen?" vraagt John. "Het was zeker een uitdaging" zegt Mike. "Vergeleken met het woord dat ik nu zoek, is het woord uitdaging nog niet eens 0.1promille." zegt Darryl. Hij wendt zich tot Pamela. "De situatie is ernstig, als we hem willen redden heb ik jou nodig." Zegt Darryl. Pamela knikt en loopt achter hem aan de tent in.
"Ik heb een basis opgebouwd voor zijn genezing, maar omdat jij hetgene bent dat Jason ziek heeft gemaakt, moet jij me helpen." Pamela loopt naar Jason toe en geeft hem een lange tongzoen. "Zo eenvoudig is het niet" zegt Darryl. "Het moet anders..." "Wat dan?" Vraagt Pamela. "Ik zal alles doen! Vertel het!" zegt ze. "Je moet iets met hem doen wat hij absoluut nooit zal vergeten, het eerste wat in hem opkomt als je over 50 jaar vraagt aan hem 'Wat heb je absoluut nooit vergeten van jou en je vrouw?' " zegt Darryl. "Bij het spuiten van zijn zaad...toen trok hij wel zo'n blik dat hij dat nooit zou vergeten" Zegt Pamela. Darryl zweeg. "Ik snap het al" zegt Pamela. Ze liep naar Jasons bed toe, trok de dekens van hem af en begon zijn kleren uit te trekken. "Moet ik erbij blijven?" Vraagt Darryl. "Samen zijn we sterker" zegt Pamela. "Daarnaast zijn we immers familie, die mogen best naakt naast elkaar staan." Darryl knikt. Pamela begint zich uit te kleden. Wat later ligt Jason naakt op bed met nog steeds zweetdruppels op zijn hoofd. Pamela gaat naakt naast hem zitten en geeft zijn lul een handjob. Darryl zit vooraan bij Jason's hoofd en houdt zijn hand over zijn hoofd en spreekt wat woorden, hoewel hij daar zit valt het op dat hij eigenlijk niet naar Pamela kijkt, en dan vooral haar geslachtsorganen. "Hij is al stijf" zegt Pamela. "Mooi" zegt Darryl. Pamela trekt nog wat aan Jason's lul. Dan squeezt ze haar tieten om zijn lul heen. Jason kreunt. "Ahh ahh ahh Pamela...!" Kreunt hij. Er beginnen opeens meer zweetdruppels van zijn hoofd te komen. "Hij ijlt weer" zegt Darryl. Pamela stopt met squeezen en geeft Jason een tongzoen met tranen in haar ogen. "Wordt beter...zeg eens iets! Het komt goed" zegt ze. Dan gaat ze op zijn lul zitten en begint Jason te berijden. Omdat Jason eigenlijk niks doet kreunt Pamela weinig. "Komop schat...spuiten!" zegt ze. Jason kreunt het uit en dan kreunt hij zohard en komt hevig klaar. Hij spuit al zijn zaad in Pamela's darmen. "Goedzo schat, ahhhhhhh" kreunt Pamela. Ze blijft nog even zitten en komt van hem af. Jason's lul wordt slap en Jason wordt bewusteloos. Darryl pakt Jason's pols vast en meet de polsslag. "Hij leeft nog" zegt Darryl. "Hij slaapt." Pamela haalt opgelucht adem. "Hij zal lang slapen" zegt Darryl. "Als je morgenochtend wakker wordt, zet je koffie voor hem klaar en stop je dit pilletje erin, als het is opgelost voer je het aan hem". Darryl haalt een doosje uit zijn zak en haalt er een pilletje uit. Hij legt het op het nachtkastje naast het bed. "Wat is dat?" Vraagt Pamela. "Methamfetamine" Antwoordt Darryl. "Dat ken ik, dat spul is toch hartstikke illegaal?" Vraagt Pamela. "Behalve op psychologenvoorschrift." zegt Darryl. Hij pakt haar vast. "Succes Pamela, het lot van Jason ligt in jouw handen". Ze knuffelden elkaar nog even en Darryl verliet de tent. Pamela ging naast Jason liggen. "Morgen zal je beter worden! Dat beloof ik!" fluistert Pamela. Ze viel in slaap.
-
Dat was het voor vandaag. Volgende keer: The Return of Luitenant Erik en of Jason het zal overleven of niet...
Cheerz - Swordy
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 23-04 22:07.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 01-05-2009, 18:31 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Tijd voor een pimpje van dit verhaal (dat nog lang niet is afgelopen!):
Hoofdstuk 6:
De nacht ging voorbij en Pamela werd om 8 uur wakker. Ze gaapt en staat op. "Wat moest ik ook alweer doen? Ohja koffie zetten". Zegt ze tegen zichzelf. Ze loopt naar een kist en haalt er wat spullen uit en zet de koffie. "Waar was die pil ook alweer?" Vraagt ze. Ze ziet hem op het nachtkastje liggen en pakt het. Pamela stopt de methamfetaminepil in de koffie. De pil lost meteen op. "Wow" Zegt Pamela. Ze loopt naar Jason toe die ook wakker is, en weer ijlt. Pamela voert hem de koffie. "Drink drink komop drink!" Fluistert ze. Jason slikt de koffie al ijlend. "Komop word wakker!" Fluistert Pamela. Jason doet niks. Pamela trekt de deken van Jason af. (Ze waren allebei nog naakt) Ze gaat op hem liggen en geeft hem een zoen. Ze kruipt naar achteren en geeft Jason's lul een handjob. Jason ijlt nog steeds. Pamela rukt steeds harder aan Jason's lul en na een paar minuten stopt ze en begint hem te berijden. "Ahh kom op kom op!" zegt ze. Allebei kreunen ze terwijl Pamela haar kontje op en neer beweegt. Jason stopt met kreunen en spuit het zaad in haar darmen. Onmiddelijk valt Jason in slaap. Pamela springt van hem af en pakt zijn arm om de polsslag te meten. "Hmm hij leeft nog..." Mompelt ze. Ze kleedt Jason aan en haarzelf en loopt naar buiten. Ze schrikt enorm als Darryl buiten staat. "Is het gelukt?" Vraagt Darryl. "Nee...hij slaapt weer" zegt Pamela. "Zal hij doodgaan?" Vraagt ze zachtjes. Ze begint nu een beetje te huilen. "Nee, hij zal nu 24 uur slapen. Morgen is hij weer oude." Zegt Darryl. Pamela valt in Darryl's armen. "Oh ik hoop het zo" zegt ze. Darryl knikt.
Het kamp ging ontbijten en na het ontbijt kwamen de leiders van het kamp bijeen met nog een paar elites ergens achter de tenten. "Even het schema pakken" zegt John. "Hmmm...engineer klasse...vrij, heavy-klasse...vrij. Assaults...vrij...snipers...vrij...medics hebben we niet... Alle klassen zijn vandaag vrij. En overmorgen verhuizen we naar een andere plek" Zegt John. "Ah dan kunnen we weer rusten" zegt Mike. Hij gaat achterover liggen in het gras. "Ok dan is de vergadering gesloten." zegt John. De groep knikt verlaat de vergaderplek. Een uur later klopt Terry aan bij Darryl's tent. "We hebben bezoek sergeant" zegt Terry. Darryl volgt hem naar buiten. Terry geeft hem een verrekijker. "Kijk kijk kijk, als dat onze goeie vriend luitenant Erik niet is." zegt Darryl met een grijns op z'n gezicht. "Vertel dat alle klassen buiten het kamp moeten gaan liggen en moeten terugkomen als ik het teken geef. De snipers blijven hier". Zegt Darryl tegen Terry. "Yes sir" zegt Terry en loopt weg. 10 Minuten later komen rond de 25 bewapende mannen en luitenant Erik het kamp binnen. "Welkom terug" zegt Darryl onbewapend. "Je hoeft niks te zeggen, ik weet waarvoor jullie komen." Zegt hij. Erik kijkt Darryl aan. "Waar is dat vriendinnetje van je? Als je het niet zegt dan schiet ik je neer!" Zegt Erik boos. "Je mag kolonel Roy weer teleurstellen dat je weer hebt gefaald. Het meisje is mijn vriendin niet, het is mijn zus. En het laatste wat ik ooit doe is haar aan jou uitleveren." Zegt Darryl. "Dwaas" zegt Erik. Hij pakt zijn geweer en richt op Darryl. Darryl houdt zijn armen over elkaar met een grijns op zijn gezicht. "Oooh Terry!" Roept hij. Terry die iets verderop staat pakt een pistool en schiet ermee in de lucht. De snipers die nog in het kamp waren pakken hun geweren. Meteen komen er van alle kanten nog 75 soldaten aangerend met hun geweer in de slag. Van schrik laten Erik's soldaten hun wapen vallen en doen hun handen omhoog. Alleen Erik houdt zijn geweer vast en kijkt verbaasd rond. "Het leger is verdeeld in soldaten en leiders, de leiders horen het goede voorbeeld te geven aan hun soldaten. Maar soms andersom..." Zegt Darryl. Erik laat meteen zijn geweer vallen. Darryl wendt zich tot Erik's soldaten. "Jullie mogen in vrede vertrekken met jullie wapens, jullie luitenant houden we hier voorlopig." Zegt hij. De soldaten pakken hun geweren en lopen rustig het kamp uit. Als ze uit het zicht verdwenen zijn leggen de mannen hun wapens neer en gaan weer bezig met hun dagelijkse bezigheden. Darryl wendt zich tot Erik. "Wij gaan even het kamp bekijken". Terry heeft een paar handboeien gepakt en loopt naar Erik. "Die zijn niet nodig" zegt Darryl en geeft een gebaar. Terry knikt en loopt naar zijn tent. John en Mike lopen mee met Darryl. "En nu de laatste tent, die van de luitenant" zegt Darryl. Hij opent de tentflap van Jason's tent en Erik gaat naar binnen. Daar ziet hij Pamela op het bed zitten naast Jason. Ze aait hem over zijn bol. Ze kijkt niet op "Ik dacht dat jij hier de baas was" zegt Erik tegen Darryl. "In feite is dit de baas, maar die is inactief door jou" zegt Darryl. Nu staat Pamela op en loopt naar Erik toe. "Jij monster! Dit is mijn man, doordat jij ons scheidde is hij doodziek geworden, het scheelde maar een haar of hij was dood!" Roept Pamela kwaad. Ze foetert hem helemaal uit en Erik krabbelt wat naar achteren. Pamela wil op hem afrennen maar Mike houdt haar tegen. "Als onze luitenant morgen wakker wordt, zal hij een straf bedenken." Zegt Darryl. Nu wordt Erik bang. "Maar maar maar...die gaat me executeren!" stamelt Erik. "Zo'n vaart zal het wel niet lopen" zegt Darryl. "Knevel hem" zegt Darryl. John pakt een paar handboeien en een paar touwen en bindt Erik stevig vast. "Breng hem naar mijn tent" beveelt Darryl. "Laat haar maar los" zegt Darryl tegen Mike. Mike laat haar los maar pakt haar meteen weer vast omdat ze de tent uit wil rennen. "Laat me los!" zegt Pamela boos. Mike herinnert zich de avond dat hij Pamela mishandelde en laat haar los. Darryl pakt haar nu en gebaart dat Mike de tent uit moet. Mike gehoorzaamt en loopt de tent uit. "Die man deed enkel zijn opdracht, morgen zal Jason een straf voor hem bedenken. Ik wil dat jij je rustig houdt." Zegt Darryl tegen Pamela. "Ok...sorry" Zegt Pamela. Darryl geeft haar een schouderklopje. "Het is al vergeven" zegt hij en loopt de tent uit.
De avond verloopt weer goed, en langzaam wordt het weer ochtend. Pamela had dit keer weer haar oude suit aan als pyama omdat ze geen zin had weer naakt naast Jason te gaan liggen. Ze wordt rond 9 uur gewekt door een gek geluid. "Diiii huuu waaa hiiiiiiii" Pamela die nog half slaapt kijkt naast zich, ze ziet Jason rechtop in bed zitten. "Duuuu wiiii haaaa" zegt Jason ijlend. "Ik ik....ENERGIE!!!" Hij springt het bed uit en sprint de tent uit. Pamela rent achter hem aan tot buiten de tent. Een paar soldaten zijn al buiten wat aan het kletsen maar kijken heel verbaasd. Jason rent met zo'n 30 km/h het hele kamp door. "Energie!!! Vrijheid!!!" Roept hij. Dan komt Darryl uit zijn tent. "Zo, is Jason genezen?" Vraagt hij. Pamela knikt. "Die komt zo wel weer bij, zeg hem dat hij naar mijn tent toe mag komen als hij weer normaal is." zegt Darryl. Pamela knikt weer. "Energieeeeeeeee!!!" Roept Jason en hij holt weer de tent in. Hij ploft op het bed en na 1 minuut wordt hij weer wakker. Pamela is naast hem gaan liggen. "Gaap, goeie morgen schat, ik droomde dat ik 1 week in bed een winterslaapje hield" Zegt Jason. Pamela vertelt hem het hele verhaal. "Wat??? Welke dag is het vandaag?" Vraagt Jason. "Vrijdag volgens mij" zegt Pamela. Jason springt op en rent de tent uit met Pamela achter zich aan. "Wat is hier in godsnaam gebeurd?" Vraagt hij. Darryl komt uit zijn tent. "Goedemorgen luitenant." zegt Darryl beleefd. Jason rent naar Darryl toe, pakt hem vast en schudt hem door elkaar. "Darryl! Vertel wat er is gebeurd?!?!!!" Schreeuwt Jason. Darryl vertelt hij deel van het verhaal. "...en we hebben dus gisteren een gevangene buitgemaakt en we hebben bedacht dat jij een straf voor hem mag verzinnen". Jason knikt. Darryl loopt naar zijn tent en gebaart dat Jason en Pamela hem moeten volgen. Jason en Pamela volgen hem. Erik ligt in de tent op een boekenkist en kijkt op. Hij kijkt Jason strak in de ogen aan en Jason kijkt hem streng aan. Dan schiet Jason hard in de lach. "Hahahahaaaaaa" Hij schatert het uit. "Wat is er zo grappig Jason?" Vraagt Pamela. "Het is het beunhaasje!" Roept Jason lachend. "Jason?!?" Stamelt Erik. "Hij zat bij mij in de groep op de legeracademie, we noemden hem het beunhaasje omdat hij steeds alle opdrachten fout deed." Pamela lacht maar houdt haar hand voor de mond. Jason wendt zich tot Erik. "En nu gaan wij een straf voor jou verzinnen mannetje" zegt Jason. Het trio loopt even buiten de tent en bespreekt wat. Gniffelend komen ze de tent weer binnen. Erik kijkt Jason bang aan. "Ok we hebben 3 keuzes voor jou, de eerste is, dat je aan een paal wordt gebonden en dat ik je wat zweepslagen geef met mijn killerzweep." Zegt Jason. "Hoe...hoeveel?" Vraagt Erik. "Tot ik er bij neerval" zegt Jason. "Maar daar hoef je voorlopig niet op te rekenen, want ik moet een heleboel energie kwijt na mijn korte winterslaap." Zegt hij. Erik kijkt hem bang aan. "Er is een alternatief, je mag met Darryl gaan nadenken over je leven. Darryl hier is filosoof en psycholoog en het zal dus een leuke conversatie worden waarschijnlijk." Zegt Jason. Erik haalt opgelucht adem. "De laatste keuze, is dat je fijn erotisch wordt gemasseerd door onze Pamela halfnaakt, met olie..." Zegt Jason. "Wauw" roept Erik. "Doe mij dat laatste maar!" Zegt hij. "...Maar de olie is brandbaar, en als je klaar bent met gemasseerd worden dan gaan we een kampvuur maken en daarvoor hebben we brandhout nodig waarvan jij dan voor de helft deel uit maakt en..." Jason kan zijn zin niet afmaken. "Nee nee stop!! Ik wil die zweepslagen! Nee ik bedoel ik wil dat ene met die filosoof ofzo ehheh" stottert Erik. "Weet je het zeker?" Vraagt Jason. Erik knikt. "Ik zou het niet doen, maar goed het is jouw keuze." Zegt Jason. Jason en Pamela verlaten de tent en Darryl maakt Erik los. "Wij gaan wat over het leven praten, en probeer maar niks uit te halen want er staan buiten 2 wachters." Zegt Darryl. Erik knikt, en het duo begint een conversatie. Buiten pakt Jason een motorfiets en zet die voor Darryl's tent. "Waarom doe je dat?" Vraagt Pamela. "Zometeen gaan we lachen" zegt Jason met een glimlach. 2 uur later klinkt er een hoop gestommel in Darryl's tent. Jason en Pamela kijken op. Erik rent de tent uit. "Hou op!!! Laat die gekke filosoof ophouden!!! Laat hem ophouden aahhhh!!!" Hij springt op de motorfiets en raast het kamp uit. Dan komt Darryl uit zijn tent. "Wel, die zien we hier voorlopig niet meer terug" zegt Darryl. Jason en Pamela lachen.
Volgende keer: Verhuizing van het kamp, en sex. En ik ben van plan om in 1 van de vervolgen en een ultiem sexavontuur te schrijven.
Reacties graag en tot volgende keer
~Swordy
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Swordlord
|
Geplaatst op 06-05-2009, 16:52 |
Reageer
|
Berichten: 21
gebande gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bedankt voor de reacties  hier is hoofdstuk 7:
De nacht ging weer voorbij en de volgende dag stond iedereen vroeg op want ze zouden vandaag verhuizen naar een volgende plek. Jason wordt wakker en staat op. Hij zet wat koffie en Pamela wordt ook wakker. "Hoi schat" zegt Jason. "Hoi". Ze zoenden elkaar. "Wat gaan we vandaag doen?" Vraagt Pamela. "Vandaag verhuizen we naar een andere plek, want we mogen hier maar voor een bepaalde tijd zijn. We gaan naar het noorden waar het een stuk kouder is, want alle soldaten moet onder elke weersomstandigheden kunnen leven." Zegt Jason. Pamela knikt en pakt wat spullen in. Opeens wordt er op de tentflap getikt en iemand loopt naar binnen, het is Terry. "Luitenant, de route.." "Ik kom zo" zegt Jason. Hij gebaart dat Terry de tent uit moet. Terry knikt en verlaat de tent. "Schande he, iemand verstoren wanneer hij koffie voor zijn vrouw maakt" zegt Jason. Pamela schiet in de lach. Een kwartier later komen de 2 buiten. "Laad de spullen maar vast in die grote zwarte auto daar" zegt Jason tegen Pamela. Hij werpt haar de sleutels toe en loopt met een paar elites en de sergeanten naar achter. Ze werpen zich in het gras en Mike pakt een grote kaart van het land. "Ok, we gaan dus hierheen, 5 kilometer ten zuiden van het plaatsje Ichfrier" zegt Mike. "Dat is een mijnstadje" zegt Darryl. "Er ligt nu geen sneeuw, maar het is er ijzig koud". De groep knikt. "Het is ongeveer 5 à 6 uur rijden" zegt Mike. "Het is nu half 9 dus als we om 10 uur vertrekken zijn we er rond 4 uur". "5 uur" zegt Jason. "Na 3 uur rijden lassen we nog een pauze in". "Ohja tuurlijk" glimlacht Mike. "Ja wat denk jij dan, dat ik 5 of 6 uur achter elkaar ga rijden?" Vraagt Jason. "Nee grapje luitenant, we lassen gewoon die pauze in na 3 uur rijden." Zegt Mike. De groep knikt weer en verlaat de vergaderplek. Alles wordt afgerond en binnen een uur is het hele kamp afgebroken. De karavaan vertrekt om 10 uur stipt richting het noorden. Jason rijdt in zijn auto met Pamela naast zich, en de rest van de auto zitten allemaal spullen van Jason, normale spullen maar ook geheimzinnige kisten waar niemand mag kijken. Jason is goed wakker en volgt de leidende auto op de voet. Pamela is nogal moe en valt tegen Jason aan. Jason slaat even 1 arm om haar heen en houdt het stuur weer vast. "Wat zat er nou allemaal in die geheimzinnige kisten?" Vraagt Pamela. "Dat, mijn schatje, zitten grote geheimen in waarvan alleen ik de inhoud weet. En Darryl natuurlijk want die weet alles." Zegt Jason. "Mag ik het weten?" Vraagt Pamela. "Nee, want dan is het geen geheim meer." zegt Jason. "Toeeee" zegt Pamela met een zielige blik waar Jason absoluut niet tegen kan. "Nah er zit nogal gevaarlijk spul in, ik heb liever niet dat mensen zich daaraan branden" zegt Jason. Pamela snapt dat het serieus is. "Ok laat maar dan." Ze rijden nog even verder en de leidende auto slaat af bij een benzinestation met een grote parkeerplaats. De karavaan parkeert en iedereen stapt uit. Jason gaat op een heuveltje staan en roept: "Ok het is nu 1 uur, over een uur gaan we weer verder. Blijf hier in de buurt en dwaal niet af." De soldaten knikken en gaan in groepjes bij elkaar zitten. "Terry!" Roept Jason. Terry snelt naar Jason toe. "Ja luitenant?" "Haal even weer bij die benzinestationwinkel 101 warme broodjes en 101 flesjes frisdrank, net als de vorige keer". Jason drukt hem een biljet van 500 in handen. "Ja luitenant" zegt Terry en hij loopt naar de winkel. Even later komt hij terug. Hij deelt de spullen uit en de soldaten zitten weer vol met energie. Jason is intussen met Pamela aan de hand even buiten het gebied gelopen op een heuveltje en gaan zitten. Ze kijken samen romantisch naar de zon. Pamela zit dicht tegen Jason aan. "Oh wat een romantische plek is dit" fluistert Pamela. Jason knikt. Ze draaien de hoofden naar elkaar toe en beginnen te tongen. Ondertussen is het 2 uur en de soldaten komen weer bij elkaar. 'Missen we iemand?" Vraagt Mike. "Jason en Pamela" zegt Darryl. Mike kijkt in het rond. "Ze zitten op het heuveltje 50 meter achter je" zegt Darryl. Mike draait zich om. "Ok, wie gaat ze storen?" Vraagt hij. "Terry!" Roept Mike. Terry komt weer aangesneld maar Darryl houdt hem tegen. "We tossen" zegt Darryl en hij haalt een muntje uit zijn broekzak. "Ben jij gek, ik verlies toch altijd van jou" zegt Mike. "Laat John dan tossen." Zegt Darryl. John komt naar voren en pakt het muntje. "Kop" zegt Darryl. "Munt" zegt Mike. John tost het muntje en het wordt kop. "Shit" zegt Mike. "Veel succes" grijnst John. Mike loopt richting het heuveltje maar blijft stilstaan. "Ik...ik durf niet" zegt Mike. "Onzin, angsthaas! Kom op!" Roept John. Mike slaakt een diepe zucht en loopt naar het heuveltje toe. Jason en Pamela liggen dicht tegen elkaar aan met de armen om elkaar heen romantisch naar de zon te kijken. Mike tikt op Jason's schouder. "Luitenant ik..." Jason draait zich onmiddelijk om en trekt zijn pistool. "Wie durft mij in godsnaam te storen terwijl...Oh ben jij het Mike" Zegt Jason. "Het is kwart over 2 luitenant" stamelt Mike zachtjes. "KWART OVER 2?!?!?" Buldert Jason. "We zouden om 2 uur vertrekken idioot! En nu vort naar de auto en als we niet binnen 5 minuten weg zijn dan..." Mike rent onmiddelijk terug naar zijn auto. "Dan komen we nogal laat aan..." vervolgt Jason zijn zin. Pamela glimlacht en loopt samen met Jason naar zijn auto.
De karavaan gaat verder en rond kwart over 5 komen ze aan bij de kampplek. "Zet de voorraadtent op, graaf de loopgraven, en zet er houten hekken achter neer en laat 1 opening voor de auto's open." Commandeert Jason. De soldaten gaan aan de slag en Jason zet zijn eigen tent op. Pamela helpt hem met de kisten uitladen. "Ahh deze is zwaar man" kreunt ze. "Neem de lichtere kisten maar" zegt Jason. Na een kwartier zijn alle spullen voor Jason's tent uitgeladen en het hele kamp gaat eten. Na het eten gaat het kamp verder met uitladen en Jason loopt naar Darryl toe. "Ik ga nog even de omgeving verkennen" zegt Jason. Darryl knikt. "Let goed op het kamp en vooral op Pamela" zegt Jason. "Neem haar anders gewoon mee, dat vindt ze veel leuker denk ik" zegt Darryl. "Hmmm....ja waarom eigenlijk niet" zegt Jason. Een kwartier later lopen Jason en Pamela hand-in-hand het kamp uit. Ze lopen door een kaal grasgebied met af en toe een paar boompjes en sloten en klimmen een heuveltje op. "Kijk, dat plaatsje daar is Ichfrier, 1 van de enigste grote plaatsen in dit kille gebied" Zegt Jason wijzend. Ze lopen weer van de heuvel af en lopen verder. In geen velden om omstreken is iets levends te bekennen. "We gaan terug" zegt Jason op zijn horloge kijkend: 8 uur. Jason pakt zijn kompas uit zijn zak maar het kompas springt. Jason vloekt. "Wat is er?" Vraagt Pamela. "Het kompas is dood" zegt Jason. "We lopen wel terug...in die richting volgens mij." Ondertussen is het nogal donker geworden, het is nu 9 uur. "Ik denk dat we een klein beetje verdwaald zijn, ik zie geen hand voor ogen!" Zegt Jason. "HALLO?" Roept hij. Hij hoort niks. "Jason ik ben bang" zegt Pamela angstig en ze houdt Jason stevig vast. Jason pakt zijn mobieltje uit zijn zak en tikt een nummer in. "Geen gehoor" zegt Jason. "Misschien geen bereik?" Vraagt Pamela. "Die uilskuikens hebben hun telefoons natuurlijk uitstaan" zegt Jason. "Je moet ze alleen in noodgevallen gebruiken, want je kan ze hier niet opladen, maar dan is de vraag wanneer een noodgeval is." Pamela klampt zich steviger aan Jason vast. "Wacht, ik weet nog een alternatief" zegt Jason. "Mike heeft een apparaatje gebouwd die 24/7 aan kan staan, waar 1 nummer hem kan bellen voor noodgevallen, en dat is het nummer van zijn huis, zijn vrouw" zegt hij. "Dus als ik Mike's vrouw bel..." Pamela haalt opgelucht adem. Jason kijkt in zijn telefoonboek op het mobieltje en niet veel later belt hij Mike's vrouw. "Hallo Janet? Ja sorry voor het tijdstip maar zou je Mike kunnen bellen via zijn speciale apparaat dat hij zijn telefoon moet aanzetten? Ja, ja inderdaad dat klopt. Doei." Jason verbreekt de verbinding. Na 5 minuten pakt hij zijn telefoon en belt Mike. "Ah hehe Mike eindelijk, ja ja, geef Darryl even, dit is dringend. Ja hallo Darryl? Ik zit hier een soort van vast met Pamela in the-middle-of-nowhere dus kan je ons komen zoeken? Gaat niet? Te donker? Uhu ja ik snap het..Doe maar morgenochtend dan, we zullen ons wel redden waarschijnlijk. Doei!" Jason schakelt zijn telefoon uit. "Wel schat, we zitten hier tot morgenochtend vast." Zegt hij. Ze lopen samen rond en vinden een plekje tegen een paar bomen aan. Ze gaan samen liggen maar Pamela huilt een beetje. "Jason...ik heb het zo koud ik ben zo bang, straks vinden ze ons niet wat dan?" "Het komt wel goed schat, het komt wel goed." Zegt Jason geruststellend. Hij slaat een arm om haar heen wat haar al een beetje gerust stelt. Beide doen ze hun oogjes dicht maar Pamela kan niet slapen. "Schat...ik heb het zo koud" zegt ze. "Wat is er dan?" Vraagt Jason. Pamela kijkt weer met een hele zielige blik. "Oh hou op alsjeblieft" zegt Jason. "Ben je boos?" Vraagt Pamela zachtjes. "Nee hoor, maar ik wil gewoon slapen" zegt Jason. Hij geeft haar een zoen. "Dat gaf een warm gevoel" zegt Pamela. "Ik begin het ook eigenlijk koud te krijgen" zegt Jason. Jason steekt zijn arm onder Pamela's shirt op de rug. "Ja hallo zeg" zegt Pamela. "Sorry" zegt Jason. Hij trekt zijn arm weer terug. "Nee, ik bedoel dat als je iets doet, dat je het dan wel helemaal moet doen" zegt Pamela. "Dus?" Vraagt Jason. Pamela trekt haar shirt uit. "Doe ook je kleren uit" zegt Pamela. Jason glimlacht. "Maar dan krijg ik het koud" protesteert hij. "Wil je dat ik het koud krijg?" Vraagt Pamela. "Nooit van m'n leven" zegt Jason. Pamela vist in Jason's broekzak en pakt zijn pistool tevoorschijn en lacht. "Ok ok jij wint" zegt Jason. Hij trekt zijn shirt en hemd uit en heeft nu een bloot bovenlichaam. "De rest ook" grijnst Pamela. "Nu?" Vraagt Jason verbaasd. Pamela wijst met haar vinger naar het pistool. Jason zucht en trekt de rest van zijn kleren uit. Pamela geeft het pistool terug aan Jason en ontdoet zich ook van haar kleren. Ze legt alle kleren netjes op een stapeltje naast haar. Jason gaat weer liggen en Pamela komt naast hem. "Doe het" Zegt Pamela. Jason zucht. Pamela gaat op Jason liggen met het gezicht naar hem toe en steekt zijn lul in haar gaatje. Jason houdt zijn beide armen op Pamela's rug en masseert haar. Ze beginnen weer te tongen. "Ik heb het warm" zegt Pamela. "Nu ga je niet meer klagen, nu ga je slapen, ik haal m'n lul er niet uit voor morgenochtend ok?" Zegt Jason nu vastberaden. "Wacht even" Zegt Pamela. Ze gaat wat op en neer met haar kontje en komt onverwachts klaar. Jason pakt haar vast en stoot een paar keer. Na een minuut stoten komt hij ook klaar en spuit al zijn zaad in haar darmen. Samen brachten ze de nacht al neukend op elkaar in-the-middle-of-nowhere door.
De volgende ochtend om half 6 komt Mike uit zijn tent. Hij ziet Terry wat munitiedozen uitpakken voor in de voorraadtent. "Hey Terry, heb je Darryl gezien?" Vraagt Mike. "Die is net weg, hij is een half uur geleden gaan mediteren en net pakte hij een auto en reed richting het westen" Zegt Terry. John komt er ook aangelopen. "Is Darryl er niet?" Vraagt hij. "Net weg" zegt Terry. "Waarvoor moest hij mediteren dan?" Vraagt Mike weer. "Nou, ik had jullie al verteld he, Darryl kan een soort van communiceren met hersencellen van elk schepsel hier op aarde, of als ze ver weg zijn kan hij lang mediteren om in contact met ze te komen en allerlei innerlijke ziektes uit ze verdrijven, of erin laten komen of gewoon lokaliseren waar ze zitten." Zegt Terry. Mike en John knikken. "Oh dan laten we Darryl ze wel even zoeken" zegt Mike. Terry knikt. Ondertussen is Darryl al op weg. Hij rijdt een kwartier over de weg en zet zijn auto aan de kant. "Het moeras...een onbegaanbare weg..dan maar te voet" bromt hij. Hij loopt ongeveer een kwartier rond recht naar een kale vlakte. "2 Levensvormen op 1 uur" zegt Darryl. Hij pakt zijn verrekijker en kijkt. Hij ziet dat het Jason en Pamela zijn. Darryl loopt erheen. "Pff ze slapen nog" mompelt Darryl. Hij vist even in zijn broekzak en pakt er een supertoeter van super de boer uit. TOEEEEEEET. Pamela schrikt wakker en gilt. Ze klampt zich hard aan Jason vast. Jason doet zijn oogjes open. Beide zien ze dat het Darryl is. "Darryl!" Roept Pamela. Ze haalt Jason's lul uit haar gaatje die er nog steeds in zat en rent op Darryl af, ze valt in zijn armen. "Oh goddank ik dacht dat jullie ons nooit meer zouden vinden!" Zegt Pamela. "Kleed je aan, dan gaan we terug" zegt Darryl. Jason staat op. "Deze opdracht heb je picobello uitgevoerd sergeant, maar je had ons ook nog een uurtje kunnen laten slapen!" Zegt Jason. Darryl glimlacht. Jason en Pamela kleden zich aan en even later rijdt de auto met Darryl aan het stuur terug naar het kamp.
~
Dat was het weer voor deze keer. Mochten jullie interesse hebben in een verder vervolg dan zeggen jullie het maar Volgende keer komt er een hoop actie. En heel misschien daarna weer sex.
~Greetz Swordy
Dit bericht is gewijzigd op 06-05 18:44.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
The Quattro - 1
