|
flipfontijn
|
Geplaatst op 02-01-2010, 17:34 |
Reageer
|
Berichten: 1
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Inge's benen deden pijn van het staan, omdat ze zich amper kon bewegen, en ze had rauwe plekken op haar plsen en enkels van het koude staal. Een koude tochtstroom van achter uid e mijn had haar tot op het bot verkild. Het zwakke schijnsel van de olielamp sputterde en medemensde en vervulde haar met een onberedeneerde angst dat de lamp uit zou gaan. Maar het ergste vondze de stilte, die alleen werd verbroken door een monotoon druppelen van water. Ze had geen idee hoeveel tijd er voorbij was gegaan, of het dag was of nacht.
Plotselng verstijfde ze, ze hoorde geratel, doordat iemand het metalen hek aan de ingang van de mijn ontgrendelde. Hij kwam eraan! Ze hoorde het hek achter hem dichtslaan en het rammelen van de ketting terwijl hij het hek weer afsloot. En toen hoorde ze zijn voetstappen dichterbij komen, langzaam luider worden. Het schijnsel van een zaklantaarn medemensde tussen de balken door en een ogenblik later stond hij voor haar cel. Hij draaide met een sleutel de moeren los van de bouten waarmee de balken voor haar cel waren vastgemaakt, en gooide de balken aan de kant. Toen stopte hij de zaklantaarn in zijn achterzak en stapte de kleine kerker binnen.
Inge hing in haar boeien, haar ogen half dicht. Ze kreunde zacht.
'Hallo, Inge.'
Ze kreunde opnieuw. Onder haar halfgesloten oogleden door zag ze hoe hij met een grijns op zijn gezicht zijn overhemd losknoopte.
'Even volhouden nog,' zei hij. 'Wij gaan er een feestje van maken.'
Ze hoorde het overhemd op de vloer vallen en het rinkelen van de gesp toen hij zijn broeksriem losmaakte.
'Nee,' kreunde ze zacht.
'Ja, O ja. We wachten niet langer, schatje. Het is nu of nooit.'
Ze hoorde hoe hij zijn broek uittrok en hem op de vloer liet vallen. Nog wat geluid en een zachte plof toen hij zijn onderbroek op de vloer gooide.
Ze keek zwakjes op met haar ogen bijna dicht, Daar stond hij voor haar, naakt, zijn geslacht gezwollen, een sleuteltje in zijn ene hand, het pistool in de andere. Ze kreunde, liet haar hoofd weer zakken. 'Alsjeblieft, niet doen.' Ze hing in de boeien, slap, zwak en volstrekt hulpeloos.
'Alsjeblieft, doe het, bedoel je.' Hij kwam op haar af, pakte haar linkerpols en stopte het sleuteltje erin. Terwijl hij dat deed, boog hij over haar gebogen hoofd en begroef hij zijn neus in haar haar. Ze hoorde hem de geur opsnuiven. Ze voelde zijn lippen in haar nek, zijn ongeschoren kin langs haar wang schuren. Ze wist dat hij haar linkerhand los zou maken. Daarna zou hij achteruit stappen en haar opdragen de andere boeien los te maken. Zo werkte het systeem..
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 03-01 02:44.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De cel - 1
