|
Bellabeer
|
Geplaatst op 23-02-2011, 23:10 |
Reageer
|
Berichten: 156
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Johan heeft daar de bijnaam the Beast. Een schoonheidsprijs zal hij nooit winnen.
Let op! Het is pure fixie. Laat als het ken gewone normale reacties achter.
Eindelijk is het de laatste schooldag, voordat de zomervakantie gaat beginnen. Isabelle kijkt er nu al helemaal naar uit, om tien weken lang heerlijk niets te moeten doen. De examentijd is eindelijk voorbij, met al die stress eromheen. Het had niet zoveel geschild, of ze was weer gezakt, en had ze weer een heel schooljaar over moeten doen. Haar ouders waren niet echt blij met haar eindbeoordeling.
Op school is het een populair meisje, dat graag door de jongens gezien wordt, als een mooi blond meisje met mooie donkerblauwe ogen. Ook de meisjes keken graag tegen haar op, wat haar uiterlijk betreft.
Alleen haar leerkracht, denkt daar wat anders over.
“Als jij denkt, dat jij met je mooie smoeltje heel ver te kunnen komen. Dan moet ik je nu al teleurstellen Isabelle. Zelfs bij de porno industrie willen ze jou niet eens hebben, als je niet eens weet hoeveel één en één is.” Met een hatelijke blik keek zij Dhr. Struysvogel aan, die haar recht in ogen aankeek met zijn zilvergrijze ogen. “Ik kan je alleen slechts voor het totaal plaatje zoals je er uit ziet een tien geven. Voor wat er in zit, daar geef ik niet eens een twee voor. Als ik na Johan kijk, dan zijn totaal plaatje een vier, en voor wat erin zit wel een dikke tien voor.” De tranen sprongen uit haar ogen vandaan, terwijl ze gelijkertijd om haar leerkracht moest lachen. “Een schoonheidsprijs zal hij nooit winnen, wat zijn uiterlijk betreft. Maar hij is wel een van weinige die meer dan ruim voldoeners hebt. Denk daar maar eens over na, Isabelle!” Het meisje wilde gelijk tegen zijn beoordelingen ingaan. Snikkend zit zij hem aan te kijken, wetende dat hij gelijk heeft.
Johan heeft daar de bijnaam: the Beast, bij de leerlingen.
Met zijn grote donkerbruine ogen, die bijna zwart leken te zijn, leek het soms, of hij dwars door je heen wilde kijken. Je moest echt goed bij hem kijken, wilde je nog iets van het witte kunnen zien, in zijn ogen, die ver naar achteren staan. Zijn wenkbrauw die in een gitzwarte dikke streep door liep, was minstens twee vingers dik.
Met zijn zwaar gitzwarte behaarde handen, waar hij makkelijk, als ware vier meisjeshanden in kan laten verdwijnen, kon hij makkelijk het kleinste dingetje oppakken. Alleen op zijn gezicht heeft hij nog geen haar zitten. Die zit nu helemaal vol met liktekens van uitgeknepen puisten en mee eters. De haargroei kwam zelfs uit zijn oren neusgaten vandaan zetten.
“Een zwarte beer kan weleens jaloers op jou worden, met al die haar groei” zei Dhr. Struysvogel, een paar weken geleden, tegen die jongen. De hele klas schoot gelijk in de slappe lach.
Johan, die al wel wat gewend was, kon er zelf ook wel om lachen. Echt geliefd was hij niet. Men vond hem te eng om hem te benaderen, of met hem samen te moeten werken. Helaas ontkwamen ze er niet aan, om minimaal een keer met hem samen te moeten werken.
De kinderen kozen toch liever voor Isabelle, om daar mee samen te werkend aan een project of iets wat met een les of een sport te maken had.
Ook Johan heeft al een tijdje een oogje op de schoonheid van de school. Hij heeft er van alles aan gedaan, om bij haar in de buurt te komen. Iedere keer wist zij onder hem uit te komen.
Zo snel als zij kon, heeft snel wat gevulde koeken uit de keuken vandaan meegenomen, omdat ze weer te laat is. Tijd om brood te maken heeft zij niet meer. En droog brood onderweg eten, dat vind zij maar niks. Snel even een fles cola mee in haar schoudertas, waar haar portemonnee in zit met wat geld erin. Deze middag moet zij weer wat uit de kantine nemen. Haar moeder heeft die ongezonde troep al regelmatig vervloekt die zij daar eet. Als ze de deur uit loopt, ziet zij nog net aan het einde van de straat, de bus voorbij rijden. “He nee, niet nu!” roept Isabelle bijna huilend. Zo snel als ze kan, begint zij hard te rennen, in de hoop de bus nog te kunnen halen, die om de hoek van de straat moet stoppen. Soms lukt het nog net op tijd de bus te halen.
Anders dan zal zij minstens een uur op de volgende bus moeten wachten. Met het gevolg dat zij een uur te laat zal komen.
Hijgend buiten adem, rent zij de hoek om. De deuren gaan al dicht. Isabelle loopt zo hard als ze kan naar voren toe. Maar de chauffeur ziet het meisje niet aankomen, en rijd weg. Isabelle probeert nog de ruit van de deur te kloppen. Maar het heeft al geen zin meer. De tranen schieten uit haar opgemaakte ogen vandaan. Ze is te laat! Huilend overstuur loopt zij naar het bushuisje toe, om daar te gaan zitten.
Om twintig kilometer te gaan lopen, dat zag zij niet zo zitten. Kwaad gooide zij haar tas ergens in een hoek neer, zonder te kijken waarheen, of aan de fles cola te denken die er nog in zit. Met het gevolg dat zij een harde doffe klap uit haar tas vandaan hoorde komen.
Verschrikt kijkt zij naar haar tas, die dan al helemaal nat is geworden van de cola. “Aaah neeeeeeen! Laat dit niet waar zijn!” roept zij huilend kijkend na haar tas, waar de frisdrank al naar buiten stroomde.
Johan had het meisje zonet de deur uit zien gaan, op het moment dat hij zijn scooter van het slot haalde. Ook hij zag de bus voorbij rijden. Hij wilde haar nog roepen. Maar weet dat zij toch niet zal reageren, op zijn geroep.
Glimlachend ziet hij haar hard rennen, wetende dat zij de bus nooit meer zal gaan halen. Zonder zich te haasten stapte hij op zijn scooter en rijd deze keer langzaam de straat uit. “Zal zij een lift van mij willen hebben?” vraagt hij zichzelf hardop af. “Dan heb ik haar eindelijk voor mezelf, mijn prinsesje!” Aan het einde van de straat, stopt hij op een ruime afstand van de hoek. Om te luisteren of zij daar nog is. Verrast hoorde hij, hoe zij haar, scheldend tas in een hoek neer gooide, met de harde doffe klap van een limonade fles. Glimlachend rijdt hij weer langzaamaan verder.
Verbaasd ziet hij zijn prinsesje daar huilend overstuur in het huisje zitten. “Wil je met mij mee rijden, naar school?” Isabelle kijkt hem verbaasd aan. Het meisje krijgt gelijk een ijskoude rilling over haar rug heen, door zijn blikken, waarmee hij dwars door haar heen lijkt te kijken.
“Je ziet er zo prachtig mooi uit, in je rokje en shirtje. Alleen die tranen passen niet bij jou gezichtje” zegt Johan afstappend van zijn scooter. Met een schone zakdoek loopt hij behulpzaam op haar af. “Kom met mij mee prinsesje” zegt hij zachtjes. Voorzichtig veegt hij haar ogen met zijn zakdoek schoon. “Je bent zoveel mooier als je lacht.” Snikkend laat ze hem zijn gang gaan. Verrast voelt hij hoe heerlijk fluweel zacht haar huid aanvoelt, van haar lieve gezichtje.
Ondertussen staat zij naar zijn lieve woorden te luisteren. Tot nu toe heeft nog niemand haar “Prinsesje” genoemd, of verteld dat hoe mooi zij is, als zij lacht. En een complimentje gemaakt over haar kleren, zoals hij dat doet.
Als zij naar zijn grote uitpuilende lippen kijkt, die bij haar nu op ooghoogte zitten. Krijgt zij gelijk een huiverende rilling over haar hele lichaam, van puur afschuw. “Nu ben je weer een mooie schone prinsesje, om op te eten” zegt Johan glimlachend goedkeurend naar haar mooie gezichtje kijkend. Direct daarop laat hij een harde boer in haar gezicht, met een walm van stinkende verrotte eieren. Isabelle voelde gelijk het avondeten weer naar boven komen, die zij met moeite door weet te slikken. “Oeps! Sorry, prinsesje” verontschuldigt hij zichzelf. “Dat was niet mijn bedoeling.”
“Geeft niet” zegt zij met een gemaakt glimlachje. Johan begint gelijk spontaan te lachen, om haar lieve stem en glimlachje, waar hij zo dol op is. Met zijn grote handen pakte hij haar gezichtje vast, die daar bijna in verdween.
Isabelle kijkt hem verschrikt aan, als hij ineens met zijn gezicht dichterbij komt. Teder drukte hij zijn grote lippen op haar volle mondje.
“Jij bent zo lief en zo zacht, dat ik je even moest zoenen, lief prinsesje.” Glimlachend blijft hij haar aankijken. Eindelijk heeft hij haar dan nu eindelijk voor zichzelf, zonder dat zij na iemand anders toe kan lopen. Liefkozend glijden zijn grote handen langs haren, die heerlijk zijde zacht aanvoelt. “Ik heb altijd al van jou liggen dromen. Jouw lieve lachje en je stemmetje zoals alleen een prinsesje kan zijn.”
Zijn adem is niet te harde, waarmee hij haar in d’r gezicht staat te blazen. Isabelle doet haar uiterste best om niet flauw te gaan vallen. Op het moment dat hij haar begon te zoenen, voelde zij weer haar avondeten omhoog komen. Het is maar goed dat ze nog niet ontbeten had, of een koek gegeten heeft. Wat die zal er nu allang naar buiten gekomen zijn, vreest zij zelf.
De complimenten die hij haar staat te geven. Zo recht uit zijn hart. Dat heeft zij nog niet bij een jongen meegemaakt. De meeste jongens op school maakte meestal seksistische opmerkingen, over van alles en nog wat. Bij hun ging het meestal om hele andere dingen, zonder dat ze haar een moment te hulp zouden komen, als het nodig was. Met een vriendelijk gebaar wijst hij naar zijn scooter, om bij hem achterop te komen zitten.
“Ik zet je zo wel bij de halte af, zodat je het laatste stukje kan lopen. Anders wordt je de hele dag gepest” zegt Johan begripvol. “Iedere dag door iedereen uitgelachen en uitgescholden te worden, dat blijft pijn doen.” Met een schuine kop zit hij haar aan te kijken op zijn scooter. Met moeite weet hij zijn tranen in te houden, om aan zijn pijn niet toe te geven. Nadat hij zijn scooter gestart heeft, maakt hij wat plaats, door zover mogelijk naar voren te gaan, zodat zij bij hem achterop kan komen zitten.
Ze stapt snel bij hem achterop.
Verrast voelde hij haar zachte rondingen tegen zijn rug aandrukken. “Sla je armpjes om me heen. Ik wil je tijdens de rit tegen mijn aan kunnen voelen. Anders ben ik bang, dat je verliest onderweg.” Legt hij haar uit, onderwel hij haar armpjes stevig om zijn middel heen slaat. “Aaaah wat voel je heerlijk zacht warm aan” slaakt hij kreunend van genot uit, met een gulle glimlach om zijn mond heen.
Eindelijk mag hij haar naar school brengen. Althans, tot de laatste halte voor hun school. Vrijwel iedere nacht heeft hij meerdere natte dromen van zijn prinsesje, waar hij iedere keer als een Barbie pop ziet verschijnen. Iedere keer heeft zij weer iets anders aan, als hij haar weer ziet.
Eigenlijk is dat ook niet raar. Aangezien zij iedere dag wel iets anders aan heeft. Één heeft hij haar erop betrapt, dat zij iets voor de tweede keer aangedaan had. Vrijwel niemand was dat opgevallen, in de klas. Johan heeft er niets van gezegd, uit angst dat hij erop gepest zal worden.
Het valt haar gelijk op, dat hij een hele andere route, dan de bus nam. Zonder zich daar zorgen om te maken, laat zij hem zijn gang gaan. De wind heeft een heerlijk vrijspel met haar blonde haren, dat nu alle kanten opwaaide. Zo nu en dan voelde zij de wind onder haar rokje door komen. Een golf van genot schiet door haar onderbuikje heen, als de wind met kruisje loopt te spelen.
Wat is dat nou? Waar gaat hij nu heen?
Opeens ziet zij een zandweg oprijden, waar helemaal geen verkeer komt. Als zij heel even achterom kijkt, dan ziet zij, dat de openbare weg als ver weg achter hun ligt. Als ze weer naar voren, langs hem heen kijkt, ziet zij korenvelden verschijnen.
Ze voelde haar hart in haar keel kloppen. Helemaal vertrouwen doet ze dit niet. Angstig houd zij hem stevig vast. Isabelle probeert haar gedachte op iets anders te zetten. “Gaat het nog prinsesje?” vraagt hij iedere keer, om te zien, of zij nog achterop zit. Of hij liet even een hand op haar handje rusten. De gedachte dat hij haar kwijt zal raken, beangst hem wel.
“Ja, wel hoor” antwoordde Isabelle elke keer weer terug. Meer dan dat weet zij niet terug te zeggen tegen hem. Een echt gesprek durfde zij niet met hem aan te gaan. Uit angst dat hij haar iets aan zal gaan doen. “We zijn er nu bijna prinsesje. Dan zet ik je bij de halte af.”
Dit klinkt als muziek in haar oren. Nu maar hopen dat hij snel na de halte door rijdt, zonder te stoppen.
Opgelucht ziet zij eindelijk het einde van de korrelvelden naderen. Niet veel later stopt hij keurig netjes bij de afgesproken bushalte, zoals hij dat aan haar beloofd had.
“Kijk eens prinsesje. De bus komt hier pas over een half uur langs.” Opgelucht stapt zij snel af. Maar ook hij stapt van zijn scooter af. Met een brede glimlach kijkt hij haar aan, onderwijl hij hem op zijn standaard neerzet. “We hebben nog eventjes samen de tijd.” Isabelle kijkt hem niet begrijpend aan.
Moeiteloos tilt hij haar op, en zet haar op de scooter terug. Instinctief zet zij haar voetjes op de stepjes terug. “Ik heb nog nooit een meisje aan mogen raken, of tegen me aangehad.” Johan legt zijn grote handen op haar blote armpjes neer. “Laat staan, achterop me scootertje.” Vervolgens komt hij tussen het stuur de zadel in staan. “Iedere nacht lig ik van jou te dromen.” Opeens glijden zijn handen over haar borsten heen, waar hij zachtjes in begint te knijpen. “Wow!” slaakt hij schoor uit. “Die voelen echt heerlijk zacht aan.” Isabelle schrikt hevig, als hij haar in de borsten knijpt. Haar tepels komen gelijk naar voren staan. “Alsjeblieft Johan, doe mijn geen pijn?” smeekt zij hem meteen, in zijn ogen kijkend. “Ik wil graag weer met je mee terug rijden, als dat mag?” Het is er al uit, voor zij het zelf weet. Hij laat haar gelijk los, om haar geen pijn te doen.
“Dat zal ik lief van jou vinden, als je weer terug wilt rijden” zegt hij zeer vereerd tegen haar. “Dan kom ik je vanmiddag weer ophalen, als de bus weg is, lief prinsesje. Dan hebben we wat meer tijd voor ons samen.” Behulpzaam tilt hij haar weer van de scooter af, door haar er overheen te tillen. “Ik zal je nooit pijn willen doen. Daar ben jij veel te lief prinsesje voor.”
Isabelle voelde zich ineens over de scooter heen zweven, met zijn grote handen onder haar oksels, alsof ze een pop voor hem is.
Liefkozend laat hij z’n handen over haar zijde zachte haren heen glijden. “Wacht nog even, totdat de bus in zicht is, voordat je na school komt lopen. Dan rij ik nu alvast vooruit.” Verlegen tovert zij een glimlachje om haar mondje heen. Johan draait zich snel om, op zijn scooter. Veel tijd heeft hij niet meer om ongezien weg te komen. De eerste kinderen kunnen nu zo op hun fiets er aankomen. Hij wilde niet dat zijn prinsesje ook nog eens gepest wordt op hun school.
Met vreemde gemengde gevoelens staat zij hem na te kijken, als hij er snel vandoor gaat, zonder haar nog een zoen te geven. Hij had haar zachtjes in haar borsten geknepen, zonder dat ze hem echt weerstand had geboden. Al andere jongen hadden allang een snauw of een klap van haar gekregen. Van hem had ze juist een huiverende rilling moeten hebben gekregen. In plaats daarvan, liet zij hem zijn gang gaan. Een heerlijk gevoel schoot door haar onderbuikje heen. Ze raakte er zelfs opgewonden van zijn handen op haar borsten te voelen. Echt eng of een griezel vindt zij hem niet, als ze er nu over nadenkt. Hij is de eerste jongen, die daar seksistische bedoelingen daarbij heeft, zoals de meeste jongens op school.
Zo snel als hij kan rijden, rijdt hij snel naar school toe. Tijdens de rit met zijn droomprinsesje achterop, was hij goed opgewonden geraakt. Johan had haar graag op zijn scooter genomen. Of ergens in een korenveld. De angst dat hij haar pijn zal doen, dat hield hem er van tegen, om te gaan stoppen en het meisje mee het veld in te nemen.
“Zal zij vanmiddag wel iets willen?” vraagt hij zichzelf kreunend af. Opgewonden trekt hij snel zijn gulp omlaag, waarbij zijn stijve penis uit zijn broek vandaan sprong.
Met de gedachten, wat er vanmiddag kan gaan gebeuren, begint hij aan zijn stijve penis te trekken. Meer dan een paar rukjes heeft hij niet nodig. Kreunend begint hij zijn lading tegen de muur van de stalling aan te spijten. Met de zakdoek, waarmee hij haar gezichtje schoongemaakt heeft, veegt hij zijn penis schoon.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik ben weer terug.  |
|
|
Bellabeer
|
Geplaatst op 24-02-2011, 10:23 |
Reageer
|
Berichten: 156
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
“Oooh mijn hemel! Ik ben me tas vergeten!” roept Isabelle verschrikt uit, als zij bij de halte staat. Daar zal ze keurig netjes wachten, totdat de bus in zicht komt. “Mijn geld, mijn abonnement, mijn make-up de huissleutels zit er nog in.” Terwijl ze die dingen opnoemt, loopt zij alvast snel naar school. De enige hoop die zij heeft, is dat Johan nog even snel op en neer wilt gaan rijden. Een gruwelijke huivering trekt over haar lichaam heen, bij de gedachte dat zij straks met hem mee naar huis moet keren, omdat zij haar huis niet in kam komen. “Maar hoe hij dat gaan verklaren, als hij te laat op school aan komt?” De angst wordt er alsmaar groter bij haar. Want als hij nog een keer terug rijdt, dan moet hij ook nog die tas aan haar geven. Iedereen zal dan gelijk weten…….dat zij bij hem achterop gezeten heeft!
“Waarom moest nu uit gerekend hij bij die halte stoppen? Hoe wist hij dat ik de bus gemist had? Zal hij mijn achtervolgd hebben? Hoelang doet hij dat dan? Als hij dat gedaan heeft.” Het angstzweet breekt haar aan alle kanten uit. Halverwege houdt zij stop. “Zal Katja mijn niet kunnen helpen? Hoe moet ik het haar uitleggen? Wilt ze dan nog wel mijn vriendin zijn, als zij van….?” Peinzend loopt zij weer verder. Ze voelt haar hartslagen steeds heftiger worden in haar keel. Het angstzweet begin nu koud aan te voelen.
Met de zakdoek nog in zijn hand, loopt hij de stalling uit. Verrast ziet hij zijn prinsesje er aankomen. Het zweet sierde haar mooie gezichtje nog meer, door de glans. Haastig stopt hij zijn zakdoek in zijn broekzak terug.
Isabelle ziet hem al op haar afkomen. Zijn blikken straalt iets geheimzinnigs uit. Johan voelt gelijk dat er iets mis is met haar. Met veel moeite slikt ze haar tranen weg. Hij mag niets weten van haar angsten. De dingen die haar te wachten staan. Het conflict dat zij met Katja aan moet gaan. Met zijn grote handen wilde hij haar gezichtje weer vast pakken. Hij legt ze snel op haar blote bovenarmen neer, die klam en nat van het zweet aanvoelen. “Prinsesje, je gaat toch niet ziek worden?” Zijn stem klinkt nog wat schoorde dan normaal, merkt zij.
Opnieuw tovert zij een glimlach om haar mond.
“Ik ben mijn tas vergeten, met al mijn spulletjes erin. Die als het goed is, nog bij de halte ligt” antwoordt zij hem meteen. Hij kijkt haar verschrikt met nog grotere ogen aan. “Ik ga gelijk voor jou rijden. Dat doe ik wel voor jou, lief prinsesje.” Voor zij hem nog iets terug kan zeggen, draait hij zich om, om zijn scooter te gaan halen.
“Wacht Johan…!” Met grote stappen loopt hij al weg, bij haar vandaan. “Ik kom zo terug, met jouw tas!” roept hij, voor hij de stalling in loopt.
Isabelle loopt hem snel achterna, om hem tegen te houden. Maar ze is al te laat. Johan heeft nog nooit zo snel zijn scooter uit de stalling vandaan gehaald, om voor haar te gaan rijden. “Johan! Alsjeblieft?” Haar geroep, haar gesmeek mocht niet helpen. Met een hoge snelheid rijdt hij snel langs haar heen, naar de opstaphalte terug, waar hij haar opgepakt heeft.
Als zij Katja er aan ziet komen, zakt zij jankend bij de stalling in elkaar. Katja is niet alleen maar haar beste vriendin, die zij heeft. Zij is ook nog haar nichtje, die graag het laatste nieuws wild weten, om dat aan de hele familie te kunnen vertellen.
Katja die haar nichtje eronderuit zag zakken, rent gelijk op haar af. Van nature is zij zelf ook een blondine, met olijfgroene ogen. Alleen zij verft haar haren altijd donkerrood, met henneb. Zij heeft een grote voorkeur voor transparante zwarte kleding, tot haar lingerie aan toe. Behalve dan nog net niet bij haar intieme plekjes. Die houdt zij dan wel weer netjes verborgen. Zelfs haar make-up en nagellak is helemaal zwart. Het is maar goed dat er nog geen zwarte rouge bestaat. Anders dan had zij die graag op haar wangen gesmeerd.
“Jemig, je ziet er uit, alsof je de hele nacht de vrouw hebt gespeeld. Om maar te zwijgen, van de stank die je bij je hebt” zegt Katja zonder een blad voor haar mond te nemen. “Heb je eigen door een paard laten nemen?”
“Met het Beast!” Katja kijkt haar met ongeloof aan. “Ik ben met het Beast hierheen gekomen, omdat ik de bus gemist had. Ik voel mezelf ook een beest.” Huilend kijkt ze haar nichtje aan. Er om heen draaien had toch geen nut. “Je meent het nog echt ook” zegt Katja, die het nog steeds niet kan geloven. “Je zult het zo wel zien, als hij met mijn tas terug komt, die ik daar in het hokje neer gekwakt heb, uit kwaadheid. Die ********* moest zo nodig vlak voor mijn neus weg rijden. Nadat ik die tas in een hoek neer gesmeten had, kwam Johan er aan, die mijn een lift aanbood.”
Katja staat met stomheid na dat meisje te kijken, die er altijd keurig netjes tot in de puntjes eruit zag. Nu lijkt het wel een goedkope vrouw, dat zich door een paard of iets hen laten nemen. Isabelle vertelde haar gelijk het hele verhaal erbij. Katja voelde gelijk haar ontbijt naar boven komen. “Strakjes komt Johan jou ook nog een heerlijk knuffel geven, met een boertje erbij” zegt Isabelle, die haar nichtje al ziet hokhalzen. Katja holt snel naar de achterkant van de geparkeerde auto, om daar haar ontbijt er uit te spugen.
Lachend en huilend te gelijk zit zij na haar nichtje te kijken, die de inhoud van haar maag aan uit het uitspugen is. “Sorry Kat, ik kon het niet nalaten. Dit was niet helemaal de bedoeling” liegt zij snel. “Daar heb ik wat aan bitch!” roept Katja kortaf tegen haar terug. “Ik ga na huis terug. Dan kan jij straks met dat varken mee naar huis terug rijden.” Met een minderwaardige blik kijkt Katja na haar nichtje. “Als je mij nog zo’n geintje flikt, dan is onze vriendschap afgelopen.” Isabelle wilde er gelijk op in gaan. Het meisje koos toch maar liever voor hun vriendschap, die nu op het spel gezet is.
Waggelend van de misselijkheid loopt Katja snel naar huis terug. Voor haar was het maar vijf minuten terug lopen.
Moeizaam komt Isabelle snel overeind. “Ik denk, dat ik ook maar na huis terug ga. Ik voel me zo smerig als een varken” neemt zij zichzelf voor. Zoekend om zich heen kijkend, komt zij weer tot de ontdekking dat ze haar tas vergeten is, die Johan nu aan het ophalen is. Als ze de groep kinderen er aan ziet komen, loopt ze snel naar de plas braaksel, die daar van Katja ligt.
In de verte hoorde zij ook de scooter van Johan er aankomen. “Waarom moet hij nu al terug komen? Kan ik niet even een uurtje dood zijn?” vraagt zij zichzelf af, zonder al te veel naar die plas te kijken.
Spelend alsof ze doodziek is, loop ze gebogen naar de overkant van de straat terug. Dhr. Struysvogel komt haar meteen te gemoed gelopen. “Ik ga na huis terug. Ik ben zo ziek als een hond” zegt zij snel tegen hem. Om naar huis terug te keren moet zij toch naar de zelfde halte terug lopen, als waar zij op de heenweg uitstappen. “Is goed. Dan zie ik je wel na de vakantie wel weer terug” zegt die man vriendelijk goedkeurend terug. Haastig loopt zij verder, in de hoop Johan verderop tegen te komen. Zonder dat iemand hun samen ziet. Want dat zal helemaal een ramp voor volgende schooljaren zijn.
Gelukkig was er niemand die met haar mee terug wilde lopen, om haar te helpen. Of zij daar nu echt blij mee moet zijn? Ze heeft zichzelf nog nooit zo smerig en goor gevoeld als nu, deze morgen, wat haar laatste schooldag van dit jaar moest worden. Zullen zij haar geroken hebben, met zijn allen? Waardoor er niemand mee wilde lopen? Wat het antwoordt ook is. Isabelle had deze dag toch wel heel anders voorgenomen. Als zij bij de halte aan komt lopen, dan ziet zij hem al, met een brede glimlach er aankomen, op zijn scooter. Een misselijk makend gevoel komt al naar boven zetten, bij de gedachten dat hij haar wel naar huis terug moet brengen. Vurig hoopt zij, dat er nog wat droog gepast geld in haar tas zit.
Na mate hij dichterbij komt, des te kleiner haar hoop wordt, om met de bus naar huis te kunnen gaan. De spijt dat ze niet gewoon op school gebleven is, begint ook nog te groeien. Een weg terug naar school is er niet. Katja achterna gaan. Dat zal haar vriendschap kunnen gaan kosten. Ze hoopt nog dat hij hem ergens verstopt heeft. Zijn glimlach geeft haar weer een beetje hoop. Zijn blikken, kijken niet zo blij. “Prinsesje? Moet jij niet na school?” vraagt hij meteen als hij nog aankomt rijden.
“Ik ben ziek, en ga naar huis terug. Heb je me tas gevonden?” reageert zij nogal Noors terug. Vlak voor haar voeten komt hij tot stilstand. “Ik heb je tas onder mijn buddy zitten. Als je even wacht, dan breng ik je na huis terug.” “Mooi niet Johan. Ik stink al als een stinkdier, door zonet bij jou achterop te gaan zitten. Ik wil gewoon me tas terug hebben, en naar huis kunnen gaan!” Als een donder slag bij helder hemel, komen deze woorden als een genadeloze klap in zijn gezicht aan.
Voor hem is dit zijn laatste schooldag.
Hij heeft nu niets meer te verliezen, wat zijn schooltijd betreft. Zij heeft nog minstens een jaar te gaan, als zij niet opnieuw zakt, zoals dit schooljaar. Hij staat haar bedenkelijk aan te kijken, in haar mooie grote blauwe ogen. “Tien jaar lang kom ik hier op deze .school, waar ik door iedereen het beest wordt genoemd, tot gistermiddag aan toe. Iedere dag wordt ik uitgelachen en uitgescholden. Alleen jij lachte wat met hun mee, waar ik mee kon leven. Nu ben ik voor jou heen en weer gereden, voor die kletsnatte kuttas van jou. Nu zeg jij dat jij door mijn stinkt als een stinkdier, omdat jij zonet achterop heb gezeten. Met andere woorden, dat ik die stinkdier ben? Terwijl ik jou een lift terug aanbied?”
Angstig staat zij hem in zijn bijna zwarte ogen aan te kijken, onderwel hij tegen haar zit te praten. De tranen springen uit haar ogen vandaan. Nu wilde zij helemaal een uur, of wel langer dood zijn, als dat kan. Of het liefst gewoon door de grond heen zakken, als dat mogelijk is.
“Tien jaar lang heb ik mijn verdomme laten naaien, door die kutschool! Nu denk jij mijn te kunnen naaien, op deze laatste dag? Jij gaat nu achterop zitten, of ik naai je op straat!” gromt hij van woede. Snikkend komt ze bij hem achterop zitten. Grommend trekt hij gelijk met een hoge snelheid weg, als zij haar armen om hem heen heeft geslagen.
Met angst ziet zij die hoge korrenvelden terug komen, waar zij zonet al bang voor was. Het meisje haalt voorzichtig opgelucht adem, als zij het zandweggetje weer ziet verschijnen, die door de polder heen loopt.
Zal hij daar dan toch veilig thuis brengen?
En wat dan? Isabelle haalde nog wat dieper adem als zij de bomen weer terug ziet komen. Tijdens de snelle rit, probeert zij van koele wind te genieten en te hopen dat hij zo’n kwaaie jongen is, als hij zichzelf zonet voor deed komen. Voorzichtig toverde zij een glimlach om haar mondje heen, als hij de straat in rijdt. “Sorry van daarnet. Ik bedoelde het allemaal niet zo” verontschuldigd Isabelle zichzelf tegenover hem.
Met een hoge snelheid komt hij vlak voor haar woning tot stilstand. “Dat had je zonet moeten zeggen, prinsesje. Nu is het mijn beurt. Ik ga met jou mee naar binnen toe.” Verschrikt stapt zij snel bij hem van de scooter af. “Tien jaar lang heb ik op jou moeten wachten. Vanmorgen kreeg ik eindelijk een beetje hoop. Dat laat ik me niet meer afnemen, prinses Isabel.” Met zijn donkere ogen houd hij haar blikken dreigend vast. Ondertussen pakte hij haar tas uit zijn scooter vandaan. In plaats van dat hij hem netjes aan haar terug geeft, haalt hij de huissleutel eruit. Het meisje durft geen kant op te vluchten, of een kick te geven. Ze heeft gelijk spijt van al haar acties op school, van deze morgen.
Eenmaal bij haar binnen, kijkt hij zijn ogen uit, in de gang, die smeetloos schoon uit ziet.
Net als bij zichzelf thuis, doet hij gelijk zijn schoenen uit, en gaat op zijn sokken verder na binnen toe, de woonkamer in. Alles is spierwit, ziet hij tot zijn eigen verbazing. Alleen het parket, dat is donker eiken. Isabelle legt gelijk een hand op haar hart neer, die wild tekeer gaat. Ze wilt niet eens weten, wat hij met haar wilt gaan doen. Ze probeert zo rustig mogelijk over te komen.
“Als jij nu een bad neemt, dan zet ik ondertussen wat thee of koffie voor ons beide” stelt zij hem zo lief mogelijk voor. Hij staat haar gelijk bedenkelijk aan te kijken. Zij kijkt hem zo liefmogelijk aan, met een glimlachje. “Ik wil ook wel bij je in bad komen zitten, met een kopje thee of koffie.” Verrast ziet hij zijn prinsesje weer lief glimlachen. Zijn prinsesje wild bij hem in bad. Mag hij dan eindelijk zijn Barbie echt gaan aanraken?
Glimlachend begint zij zijn shirt open te knopen. Hij heeft wel iets, wat haar een heerlijk opwindend gevoel geeft. Alleen de lichaamsgeuren, die hij bij zich draagt, hield haar er altijd van, om iets met hem te beginnen. Als hij met zijn behaarde lichaam uit het zwembad vandaan kwam, en weer helemaal schoon geweekt was…. De meisjes keken dan zwijgend hen ogen uit, als hij dan het zwembad uit kwam zetten, tijdens de zwemlessen. Op een afstand, deed hij zijn bijnaam wel een eer aan. De meeste meisjes lieten hun handen, zo onopvallend mogelijk, heel eventjes langs de kruisjes van hun zwemslipje of badpak glijden. Alleen de rillingen, die spontaan kregen, die konden zij niet verbergen. De meeste gaven dan gelijk de kou de schuld, in plaats van het genot, die zij beleefde.
Na zijn laatste knoopje los gemaakt te hebben, voelt zij die heerlijke rilling alweer over haar rug heen kruipen.
Liefkozend laat zij haar handjes over zijn zwaar behaarde body heen glijden. “Kom, dan ga ik je in bad stoppen” fluistert Isabelle hees opgewonden.
Opgewonden laat hij per ongeluk een boer uit zijn mond ontsnappen, waardoor zij weer verrotte eieren walm over zich heen krijgt. Vanmorgen gruwde zij nog van die ondragelijke stank. Nu voelde zij spontaan haar tepels strak tegen haar shirtje aankomen staan.
“Aaah mijn prinsesje” kreunt hij opgewonden, door haar zachte handjes over zijn borst heen te voelen glijden. Zijn penis schoot gelijk omhoog, bijna uit zijn broek vandaan. Met veel moeite weet hij nog net zijn spontane orgasme tegen te houden. Hunkerend staat hij alweer na haar borsten te kijken. Haar tepeltjes staken uitdagend door haar shirtje heen. Hij wilde haar vast pakken. De angst dat hij zijn lading meteen zal gaan spuiten, hield hem er van tegen. Uit angst dat ze hem weer uit zal gaan schelden. Gehoorzaam loopt hij haar snel achterna, met zijn ogen op haar heerlijke kontje, dat nu nog in haar rokje en slipje verpakt zit.
Met een sierlijke beweging buigt zij zich voorover, om de kranen van het bad open te draaien. Verrast ziet hij haar gele slipje onder haar spijkerrokje vandaan komen. Als zij zich nog verder vooroverbuigt, om de stop in het bad te stoppen, en haar rokje nog wat verder omhoog kruipt, slaat hij zijn grote handen om haar kleine stevige ronde kontje heen. “Johan!” roept zij verschrikt uit. “Nee!” Het is al te laat! Met een ruk, trekt hij haar rokje met slipje en al haar heerlijke goddelijke kontje af. Als een paar lapjes stof, worden de kledingstukken van haar afgerukt.
Haar gegil. Haar gesmeek om genade wordt niet meer gehoord door het beest. Opgewonden rukt hij zijn broek open, waardoor zijn stamper overeind sprong. “Alsjeblieft lieve Johan, doe mij geen pijn?” smeekt zij hem achterom kijkend. Verschrikt ziet zij zijn gevaarte ver boven haar kontje naar boven uitsteken. Met grote ogen kijkt zij hem nog smekend aan, in de hoop dat hij zichzelf in zal houden.
Grommend als een opgewonden beer pakt hij zijn gevaarte in zijn hand vast. Isabelle ziet hem nog omlaag verdwijnen. “Alsjeblieft lieve Johan?” smeekt zij hem nog, als zij zijn penis tegen haar natte lipjes aan voelt drukken. Met zijn beide grote handen pakt hij haar heupen vast en tilt haar een stukje omhoog. Smekend doet zij nog een poging, om hem er van te weerhouden.
Met een harde stoot ramde hij zijn grote gevaarte diep bij haar naar binnen toe. “Ahaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!” gilt zij pijnlijk uit. “Aaaaaaaah prinsesje” kreunt hij van genot als zijn penis diep in haar strak zittende vaginaatje zit. Met lange harde diepe stoten glijdt zijn gevaarte wild op en neer in haar strakke onderlijfje.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik ben weer terug. |
|
|
MotoMoto
|
Geplaatst op 25-02-2011, 00:34 |
Reageer
|
Berichten: 2
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Leuk verhaal, geweldige beeldspraak op veel punten 
ik heb wel een paar puntjes van kritiek. Afgezien van het vooraf doorlezen van de tekst (vooral in het 2e deel zitten nog een hoop spel-/grammaticafouten), vind ik het karakter van the beast niet echt goed uitgewerkt. Bijvoorbeeld, iemand die zulke goede cijfers op school haalt gaat niet op zo'n aggressieve, bijna verkrachtende manier met meisjes om lijkt me, zéker niet als hij al 10 jaar gepest word 
Ook, in het eerste deel, gebruik je veel verkleinwoordjes als je het beest laat spreken tegen dat meisje. Op die manier lijkt hij meer op een oude pedofiel dan op een "beest". Daarbij geef je aan in het eerste deel dat hij heel veel om het meisje geeft en haar nooit pijn zou doen, maar in het tweede deel bedreigt hij haar en verkracht hij haar bijna. Ik weet niet hoe je dit op een goede manier recht kunt draaien, maar het valt me wel op
verder, zoals veel van je verhalen, een prima stuk tekst 
Dit bericht is gewijzigd op 25-02 00:35.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
Dreamers
|
Geplaatst op 25-02-2011, 17:12 |
Reageer
|
Berichten: 341
administrator
Verstuur privé bericht
|
Het beest is zolas je al in het start stuk heb kunnen lezen, geen echte schoonheid. Hij heeft nog nooit een meisje gehad, en weet daar niet echt mee om te gaan. Zoals je van een normale jongen zal mogen verwachten.
Aldus Bella, die het verhaal geschreven heeft. De meeste lezers zullen nog wel meer griezelen, van het Beest, tijdens het lezen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Lelijke mensen bestaan niet! |
|
|
Bellabeer
|
Geplaatst op 01-03-2011, 07:23 |
Reageer
|
Berichten: 156
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Met een helse pijn, heeft zij het gevoel, alsof haar onderlijf open gereed wordt, door zijn enorme gevaarte, die hij bruut bij haar na binnen ramde, alsof het niets is.
Kreunend van genot houdt hij haar heupen vast. Met harde stoten voelt zij op en neer stoten in haar vagina. De tranen schieten uit haar ogen vandaan, door de helse pijn. Met haar handjes houdt zij de kranen van het bad vast. Meer houvast heeft zij niet. Haar voetjes zweven minstens veertig centimeter boven de vloer uit.
“Alsjeblieft lieve Johan, je doet me pijn. Neem me de slaapkamer in” smeekt ze hem huilend van de pijn. Ondertussen draait ze snel de kranen weer dicht. Verschrikt trekt hij meteen zijn gevaarte uit haar vagina vandaan. “Ik werd ineens zo geil van jou heerlijke kontje. Wees niet boos op mijn, lief prinsesje?” Voorzichtig laat hij haar omlaag zakken, zodat zij weer op beide benen kwam te staan. Voorzichtig haalde zij opgelucht adem, nu zijn gevaarte eindelijk uit haar vandaan gehaald is. “Ga je mijn nu niet meer in bad stoppen?” Deze vraag klinkt als muziek in haar oortjes. “Ja natuurlijk lieverd. Het bad is al vol gelopen” antwoordt zij spontaan terug. Isabelle draait zich snel om, uit angst dat hij zich weer aan haar zal vergrijpen, en haar weer pijn zal gaan doen. “Kijk eens hoe groot hij is, door jouw heerlijke kontje” zegt vol trots met zijn knots in zijn hand. Voorzichtig kijkt zij omlaag, naar zijn enorme gevaarte. “Hij telt vijfentwintig centimeter, als hij zo hard is. Pak hem eens vast. Dan wordt kleine Johan erg blij.”
Ze schrikt hevig als hij haar vertelt hoe groot hij is. Voorzichtig legt zij haar kleine handje eromheen, die veel te klein is, voor zijn kleine te dikke Johan, merkt zij al meteen. Kreunend pakt hij haar polsje vast. “Kijkt zo doe je dat, kleine Johan verwennen” zegt hij kreunend, haar handje op en neer halend. Als een fluweel handschoentje sloot haar handje om zijn kloppende penis heen, die zo hard als staal aanvoelt in haar handje.
“Aaah prinsesje!” kreunt hij nog een keer zwaar hijgend van genot. Verschrikt ziet zij ineens zijn grote lading sperma naar buiten komen. Als een brandblusser spuit hij zijn witte gloedje tegen haar gezichtje aan.
“Ohooo Johan!” roept zij spontaan verrast uit.
Kreunend van genot spuit hij nog meer tegen haar aan.
“Je lijkt wel op een geile beer, zoals jij nu staat te spuiten. Ik bedoel een lieve geile neukbeer” zegt zij snel erbij. “Ben je nu helemaal leeg? Nee toch?” Vurig hoopt ze dat het wel zo is, zodat de pijn wat meer kan gaan zakken, in haar vagina. Aan de andere kant…..
“Nee natuurlijk niet prinsesje. Ik heb nog veel meer jou, in mijn ballen zitten” antwoordt hij hijgend terug. “Kijk maar. Hij is nog helemaal hard om jou te vullen.” Verbaasd ziet zij, dat hij nog helemaal recht op staat. Klaar om nog een keer…. “Ga maar eerst snel in bad. Dan haal ik wat te drinken” zegt Isabelle snel terug.
Glimlachend trekt hij haar shirtje snel over haar hoofd heen. “Ik heb liever jou, dan wat te drinken” zegt hij. Ondertussen trekt hij snel haar beha omhoog. Verrast ziet hij eindelijk haar heerlijke ronde borsten, op nog geen armlengte bij hem vandaan te voorschijnt komen. Met zijn grote duimen drukt hij zachtjes op haar kleine bruinroze tepeltjes, die meteen weer naar voren springen als hij ze weer los laat. Lachend als een klein kind, drukt hij haar tepels nog een keer in haar borsten terug. “Jij bent een echte lieve mooi prinsesje, prinsesje. Ik wil je bij mijn bad hebben, zoals mama dat vroeger ook altijd deed.” Lachend blijft hij op haar tepels drukken. Genietend staat ze hem aan te kijken en na zijn stem te luisteren. Opeens pakt hij haar onder haar oksels vast. Moeiteloos tilt hij haar het bad in, die zij met warm water voor hem gevuld had.
Als een badeendje wordt zij door hem mee het bad ingenomen. Lachend stapt hij snel het bad in. “Oooh lief prinsesje. Sinds dat mama er niet meer is, ben ik niet meer in bad geweest.” Verbaasd zakt ze hem mee naar onderen toe. “Mijn lieve mama is acht jaar geleden bij ons weg gegaan. Ik mis haar iedere dag.” De tranen rollen uit zijn ogen vandaan. “Papa heeft gelijk de badkamer afgesloten. Omdat zij daar in bad lag, toen zij van ons weg ging.” Ondertussen dat hij dit huilend zit te vertellen, laat hij de helft van de badgel flacon in het bad leeg lopen. Daarna stopt hij flacon in haar handje. “Wil jij mijn wassen? Met je zachte handjes?” Glimlachend pakt zij de flacon van hem aan. “Tuurlijk wil ik dat” antwoordt Isabelle met een lief betoverend glimlachje.
Johan voelt zich gelijk zeer vereerd. “Ik wil van jou een echte lieve knuffelbeest maken” fluistert zij zacht. Ze komt gelijk rechtop staat. Pakte gelijk de douchekop vast, om hem eerst even goed nat te maken, zodat ze van boven kan beginnen.
Johan geniet met volle teugen als de handjes van zijn prinsesje door zijn haren heen glijden, tijdens het wassen. Hij kon zijn ogen niet van haar mooie naakte lichaam afhouden. De pijn in zijn ogen, door de shampoo, dat nam hij graag voor lief.
In een korte tijd is het hele badwater roetzwart geworden. De laatste zwemles, dat was ruim een maand geleden. In die tijd heeft zijn lichaam geen water meer gezien. Door het gloorwater werd zijn lichaam, nog een beetje schoon gehouden. Na het bad leeg te hebben laten lopen, wast ze hem helemaal van top tot teen, grondig schoon. Zijn ogen beginnen steeds meer en meer te stralen van plezier.
“Waarom heeft mijn prinsesje geen poesje boven haar kutje zitten?” vraagt hij opeens. Onderzoekend legt hij zijn vingertoppen op haar venusheuveltje, die heerlijk zacht glad aanvoelt. “Die scheer ik altijd” antwoordt zij. “Vind je het mooi?”
“Jij bent echt mooi en lief, lieve prinsesje. Ik wil je kutje zoenen en proeven, zoals ze dat in die films doen.”
“Dan zal je mee naar de slaapkamer moeten nemen. Hier in dit bad ligt dat niet fijn.” Dat laat hij zich geen tweede keer uitleggen. Lachend komt hij gelijk overeind staan. Moeiteloos pakt hij haar gelijk in zijn sterke armen op, waarna hij het bad uitstapt. “We moeten ons nog afdrogen!” roept zij nog tegen hem. Zonder zich daar iets van aan te trekken, loopt hij met haar naakt en nat door de gang heen, naar een wilkeurige slaapkamer.
“Gekkie, dat is de kam….!” Voor zij haar zin af kan maken, gooit hij haar daar op het bed neer. “Ik wil jou kutje zoenen, proeven en opvreten” gromt hij hees opgewonden. “Alsjeblieft lieve Johan?” begint zij al gelijk te smeken, uit angst dat hij haar echt op zal gaan vreten.
Opnieuw werd haar gesmeek niet gehoord. Met brute kracht worden haar benen uit elkaar vandaan getrokken. Hongerig valt hij zijn prooi aan. Zijn tong dringt gelijk diep in haar spleetje naar binnen toe, om haar vagina te kunnen proeven. Die een heerlijke zoete sappige smaak heeft, merkt hij tot zijn verrassing.
Isabelle kermt het gelijk uit van puur genot als zij zijn grote lange natte tong bij haar na binnen voelt glijden. Met haar vuistje grijpt zij het kussen onder haar hoofd vast. “Aaah vreet mijn maar op” kermt zij van intens genot. Ahaaa Johan, laat mijn nog eerst van jou genieten, voordat je mijn dood.” Gretig zet hij zijn tanden in haar weke vlees. Met het puntje van zijn tong begint haar clitorisje te bekennen. Johan wilde ieder plekje van haar onderlijf met zijn tong onderzoeken en de sappen daarvan proeven. Zijn grote handen glijden liefkozend over haar dijen en buikje heen, die heerlijk fluweel zacht aanvoelen in zijn handpalmen en vingertoppen.
Kermend van genot kronkelde zij over het van haar ouders heen, met crème witte dekbed onder zich, met hier en daar wat kleine roosjes erop afgebeeld. Het Beast doet zijn naam nu echt een eer aan, zoals hij met zijn mond op haar onderlijf tekeer gaat. Wulps gaat haar onderlijf overal heen, over het bed heen. Het kost hem heel wat moeite om zichzelf haar weke vlees vast te houden. Hij geniet met volle teugen, van haar heerlijke malse onderlijfje, waar hij geen genoegen van kan krijgen.
“Aaah Johan, kom in me. Ram je pik diep in me kutje” kermt Isabelle van verlangen naar zijn enorme stamper, waarmee hij haar in de badkamer bijna open scheurde.
Haar huidige vriend Chris met wie zij al twee jaar mee omgaat, die is zij al totaal vergeten. Zelfs de afspraak die zij na schooltijd met hem heeft. “Aaaah Johan, neuk me. Neuk me diep in mijn geile kutje!” roept zij van verlangen, om door hem bevredigd te worden. Grommend komt hij gelijk omhoog met zijn hoofd. De sappen van haar vagina druipt nog uit zijn mond vandaan, alsof het een kwijlende boxer is, die dol enthousiast op zijn baasje af komt rennen. Met een luide boer komt hij over haar heen, tussen haar opgetrokken dijen in liggen.
Met een harde stoot ramde hij stamper diep in haar nauwe vaginaatje. “Aaaah prinsesje!” Kreunt hij van genot, als hij haar nauw sluitende vagina om zijn stamper heen voelt zitten. “Aaaaaaaah lieve Johan, neuk me hard en wilt als een wildbeest, geile neukbeer!” kermt zij van genot uit. Wulps slaat zij haar kuiten om zijn middel heen, zodat hij nog dieper in haar door kan stoten. “Ooooh Beast neuk mijn kutje open! Geile Beast!”
Met diepe harde stoten gaat hij grommend als een beest te keer in haar, kleine liefdesgrotje.
Het bed begint al gevaarlijk te kraken en te piepen, tijdens zijn harde diepe stoten in haar onderlijfje. Met zijn grote handen begint hij haar hard op haar billen te slaan, in haar borsten te knijpen, of hij ze tot moes wilde knijpen. Isabelle kermde alleen maar harder van genot, als hij haar pijnigt.
De sappen stromen rijkelijk uit haar soppende grotje vandaan op het schone dekbed. Krijsend van genot zet zij haar nagels in zijn rug, als zij haar orgasme aanvoelt komen. Driftig ligt zij met haar voetjes tegen zijn kont aan te schoppen. Ondertussen ligt zij snakkend naar adem aan te moedigen om zijn lading diep in haar te gaan lozen. Zijn gegrom werd alsmaar zwaarder, na mate hij zijn orgasme voelt naderen.
Isabelle voelde hoe zijn gevaarte hevig op begint te zwellen. “Toe geile Beast, spuit mijn vol met jouw sperma!”
“Aaaaaaaah prinsesje! Ik ga komen! Ik gaaaah spuiten!” gromt hij zwaar hijgend uit. Met een nog een paar diepe harde stoten vooruit, begint hij opeens met volle kracht te spuiten. Zij gilde het uit, als ze zijn lading diep in haar na binnen voelt stromen. En met een hoge snelheid weer naar buiten tegen hem aan. “Oooh Johan. Ahaaa lieve geile Beast. Ik gaaah ook klaar komen” gilt zij verrukt uit.
Verrast voelt hij iets warms tegen zijn balzak aan spuiten. Grommend van genot gaat er van uit, dat zij tegen hem aan ligt te spuiten. De ene lading na de andere volgde in en uit haar grotje. Voldaan laat zij haar benen van middel afglijden. “Nu nog je heerlijke kontje, lief prinsesje” kreunt hij hijgend uit. Ze kijkt hem verschrikt aan. Glimlachend trekt hij zijn gevaarte uit haar vagina vandaan, die nog steeds hard overeind staat.
“Ahaaaa Neeeeeeeeeen niet mijn kontje. Alsjeblieft lieve Johan?”
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik ben weer terug. |
|
|
Dreamers
|
Geplaatst op 06-03-2011, 17:40 |
Reageer
|
Berichten: 341
administrator
Verstuur privé bericht
|
7.
Hij schrikt hevig van haar gegil. Ik een kruiphouding kijk hij haar aan. “Maar dat doen ze in die films ook altijd. Die meisjes hebben geen pijn, als zij in hun kontje worden geneukt, prinsesje.”
“Dat is een film. Wij zijn echt, van vlees en bloed” legt ze hem gelijk uit. “Daar neuken ze elkaar ook gewoon, zoals wij dat zonet gedaan hebben.” Geduldig legt hij haar uit, wat hij zoal in die pornofilms gezien hebt. Verbaasd ligt zij nog steeds op haar rug na hem te luisteren. De dingen die hij opnoemt, dat wilde Chris ook altijd bij haar doen.
Zoals een lul in haar mondje nemen, dat lijkt haar geen smakelijk idee. En om hem in haar kontje te nemen, dat lijkt haar wel erg pijnlijk.
“Ik heb jou toch ook gebeft. Jou kutje gezogen en gelikt, met mijn mond en tong, prinsesje.” Opgelucht ziet ze dat zijn penis al verslapt is. “Weetje wat?” vraagt hij ineens. “Als jij nu om gaat draaien, steunend op je handen en kont omhoog. Dan spuug ik wat slijm in je kontje. Daarna ga ik je eerst wat vingeren, zodat je lekker geil kan worden.” Bedenkelijk ligt zij hem aan te kijken.
De klodders groengele slijm die op school uitgespuugd heeft, in de prullenbak, daar kan je volgens Struysvogel een baantje behang tegen de muur aanplakken. Dan zal je nog overhouden, omdat er overheen te smeren, als extra versteviging. De leraar had expres de zak eruit gehaald, om de klas te laten zien, hoeveel het Beast in een keer uitspuugde. Sommige gingen spontaan over hun nek heen. Slechts een enkeling wist nog net op tijd naar het toilet te rennen. Uit wraak heeft Johan nog zo’n klodder bij hem in zijn bureaula gespuugd. Opruimen? Nee, Johan at het vlak voor zijn neus op, uit de la vandaan. Die man heeft een week ziek thuis gezeten.
“Oké, maar dan niet zoveel als op school in mijn kontje.”
“Ik zal het proberen, prinsesje.” Met een angstig gevoel draaide zij zich om, en neemt de gewenste houding voor hem aan. “Wow!” slaakt hij verrukt uit, als hij recht in haar kontgaatje kan kijken. “Hoe smaak jouw poep?”
Verschrikt draaide zij gelijk weer terug. Met een vies getrokken gezicht kijkt zij hem aan. “Jij gaat toch de poep uit mijn reet eten?” vraagt zij hem met een misselijk gevoel. Johan moet er zelf smakelijk om lachen.
“Nee nu niet. Ik ga jou alleen maar in je kontje vingeren.”
“Dan is het goed” zegt zij opgelucht. Opnieuw neemt zij weer de gewenste houding aan. Johan haalde diep zijn slijm naar boven toe, die hij nodig heeft. ‘Misschien zit er straks wel wat aan mijn vingertje. Jammie, jammie!’ denkt hij bij zichzelf. Ondertussen slikt hij zijn slijm door, en haalde hem weer, met nog meer naar boven terug. Keer op keer herhaalde hij deze handeling, totdat zijn mond vol genoeg zit, met groengele smurrie die hij als glijmiddel wil gaan gebruiken.
Isabelle had snel haar gezicht in een kussen gestopt, om zijn gerochel niet aan te hoeven horen. Ze wilde ook niet weten, hoeveel hij in haar kontje laat lopen.
‘Zal hij ook wat teveel in mijn reet laat lopen, eruit zuigen?’ vraagt zij zichzelf af. Op dat moment voelt zij dat hij billen van elkaar trekt, zodat haar poepertje bloot komt te liggen. Niet veel later voelt zij de warme slijmerige smurrie in haar kontje naar binnen lopen.
Ze bijt snel in het kussen, om het uit te gaan gillen van pure walging. Verbaasd voelt zij hem een vinger in haar kontje naar binnen duwen. Een heerlijk gevoel kruipt over haar rug heen. ‘Dit kan niet! Dit kan niet lekker zijn!’ denkt zij verbaasd. Soepel glijdt zijn vinger op en neer. Voorzichtig duwt hij nog een tweede vinger naar binnen toe. Tot haar eigen walging begint zij zelfs zachtjes te kermen van genot. Ze begint zichzelf gelijk te haten. “Zie je nu wel dat je het wel lekker vindt, prinsesje” zegt Johan grommend van opwinding, omhoog komend. Zijn penis staat alweer kei hard overeind. Klaar om bij zijn prinsesje naar binnen te dringen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Lelijke mensen bestaan niet! |
|
|
|
|
The beauty and the beast - 1
