|
pvdhogewey
|
Geplaatst op 23-01-2012, 20:03 |
Reageer
|
Berichten: 1
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Het was half Juni. Heel Nederland zat gekluisterd voor de tv om naar het voetbal te kijken. Zo ook mijn vriend. Omdat ik niet zo'n voetballiefhebber ben besloot ik te genieten van het warme voorjaarsweer door het maken van een flinke wandeltocht over de heide. Een tocht van ruim 2 uur die we wel vaker samen in het weekend lopen. Eerst via de villawijk over een fietspad naar de snelweg. Daarover via een bruggetje naar de heide en tenslotte door een dennenbos en een tunneltje terug naar de stad.
De avond was warm en broeierig. Het was die dag 26 graden geweest. Ik had mijn T-shirt uitgetrokken en om mijn heupen gebonden. Na zo'n half uur kwam ik bij de parkeerplaats langs de snelweg. Daar gaat het fietspad met een grote boog omheen. Maar omdat er toch nauwelijks verkeer was dacht ik een afkorting te kunnen maken over de parkeerplaats naar het talud van het bruggetje. Helaas bleek de parkeerplaats aan die zijde afgesloten met een hekwerk zodat ik was gedwongen om langs de rand van de parkeerplaats, onder de bomen, terug te lopen naar het fietspad. Terwijl ik daar liep zag ik een jongen, leunend op zijn mountainbike naar me kijken. Die rust waarschijnlijk uit van het fietscrossen, dacht ik, schonk er niet veel aandacht aan en vervolgde mijn route via een opening in het hekwerk. Ik was het bruggetje nog maar net gepasseerd toen ik werd ingehaald door dezelfde jongen op zijn fiets. Terwijl hij me voorbij reed keek hij me over zijn schouder aandachtig aan. Verrast vroeg ik me af wat er aan de hand was. Het is ongebruikelijk dat onbekenden elkaar zo aanstaren. Ik realiseerde me dat ik halfnaakt rond liep, maar met zulk mooi weer mocht niemand daar toch niet van opkijken? Halverwege de afdaling, waar het fietspad een flauwe bocht maakt, zag ik de jongen een eindje verderop bij een splitsing van het fietspad stilstaan. Ik zag nog net hoe hij eerst in mijn richting keek en daarna snel zijn aandacht richtte op een ANWB paddenstoel. Ik had het sterke vermoeden dat hij daar op mijn hulp stond te wachtten. "Ben je weg kwijt?" vroeg ik toen ik bij hem kwam. Hij zei niets, schudde nauwelijks zichtbaar met zijn hoofd en keek me met gespannen ogen aan. Ik zag nu dat het nog maar een jong ventje was met een rond gezicht en een dun beginnend snorretje onder zijn neus. Hij had iets Oost-Europees en ik moest ineens denken aan een bericht dat kort daarvoor in de krant had gestaan over Polen die op de camping waren komen wonen.
Terwijl we daar stonden staarde de jongen brutaal naar mijn blote buik en leken zijn ogen zich ongegeneerd te concentreren op mijn onderlichaam. Ik drong een dunne zomerbroek en begon me zelfs ongemakkelijk te voelen met al die aandacht. "Camping" zei ik, en wees in tegenovergestelde richting die ik ook zelf zou gaan. De jongen knikte, hij had het begrepen. Omdat hij nog steeds niets zei en ik ook niets meer te melden had wenste ik hem maar een mooie avond en ging verder met mijn tocht over de heide. Zo'n 5 minuten later, boven op een heuveltje midden op de heide, keek ik om en zag dat de jongen nog altijd bij de splitsing stond. Hij zag dat ik naar hem keek. Ik dacht nog “wat een raar ventje, zou hij iets van me willen?” Hij verstaat me toch niet en redt zich wel, ik liep door. Toen ik was aangekomen bij het eerste bosperceel zag ik dat de jongen nu zelf op het heuveltje was aangekomen. Ik zou zweren dat hij mij achtervolgde en omdat ik toch moest plassen liep ik een eindje langs de bosrand op, weg van het fietspad. Zo kon ik de jongen ondertussen mooi in de gaten houden en had hij de gelegenheid om ongehinderd te passeren als hij dat zou willen. Stiekem hoopte ik dat de jongen me zou blijven volgen maar hield die mogelijkheid niet erg waarschijnlijk. Ik stond nog onder de bomen te plassen toen de jongen, aangekomen bij de bosrand, afstapte en met zijn fiets aan de hand naar mij toe kwam gelopen. Mijn hart klopte in mijn keel “hij zal toch niet...”. Ik stond nu met mijn rug naar hem toe en borg mijn zaakje op in mijn broek. Hij liet zijn fiets vallen en kwam op twee meter afstand bij naast me onder de bomen in de schaduw staan. Nog altijd zonder iets te zeggen bleef hij me brutaal aanstaren. Ik voelde hoe mijn pik in mijn broek begon te groeien. Onder het dunne stof moet dat duidelijk zichtbaar zijn geweest. In een poging de spanning te breken glimlachte ik naar hem. "Hoe heet je?" vroeg ik hem in verschillende talen. Geen reactie. Ik wist me eigenlijk geen raad met de situatie en begon me af te vragen of de jongen wel helemaal spoorde. Hij leek zo onschuldig maar absoluut niet bang aangelegd en heel vaderlijk legde ik daarom een hand op zijn schouder. Ik schrok en rilde toen ik ook zijn klamme handen op mijn ribben voelde. Al gauw stonden we stevig tegen elkaar en toen ik hem door zijn haren streelde en hij opkeek probeerde ik hem te zoenen. Dat mislukte omdat hij zijn hoofd steeds wegdraaide. Wel graaide zijn handen gretig over mijn buik en in mijn zij. Toen ik onhandig probeerde mijn hand onder zijn rennersshirt te krijgen strekte hij ongevraagd zijn armen in de lucht zodat ik het shirt kon uittrekken. Een mager, wit onbehaard lijf met kleine bosjes okselhaar stond voor me. Ik twijfelde en vouwde ondertussen netjes zijn shirt op om tijd te rekken. Ik val op wat steviger types. Maar de jongen knoopte inmiddels het T-shirt rond mijn middel los en mijn knellende pik schreeuwde als het ware om door te gaan. Nogmaals probeerde ik hem te zoenen maar nu hield ik zijn kin met één hand vast. De jongen had geen keus. Na een tijdje zoenen gleed mijn hand automatisch vanaf zijn buik naar zijn rennersbroek en streelde nonchalant zijn stijve pik over het strakke stof. Hij is nog in de groei realiseerde ik me. Maar in verhouding tot zijn mager lichaam was hij al aardig op weg. Het leek wel of bij mij alle remmingen waren verdwenen en brutaal schoof ik mijn hand voorzichtig achter het elastiek en nam zijn warme natte pik in mijn hand. De jongen was wat achterover gaan hangen zodat ik er beter bij zou kunnen. Hij was behoorlijk geil en zijn adem stokte wat ons dwong om op te houden met zoenen. Hij glimlachte in een poging om te duidelijk te maken om vooral door te gaan. Een tijdje masseerde ik zijn stijve pik in zijn rennersbroek en schoof die langzaam naar beneden. Trots torende zijn slanke pik in het dunne schaamhaar omhoog. Even genoot ik van dit prachtige schouwspel en de mooie lijnen van zijn jonge lijf. Plooide toen mijn lippen genadeloos rond de maagdelijk glanzende eikel. De jongen kreunde en ik moest hem met beide handen rond zijn gladde stevige billen vastgrijpen om te verhinderen dat hij zou omvallen. Toen hij me bij mijn haren vastgreep en zelf zijn evenwicht kon bewaren hielp ik hem voetje voor voetje uit zijn kleren totdat hij slechts in sokken en schoenen spiernaakt in spreidstand voor me stond. Terwijl ik zijn gladde billen en bovenbenen streelde rolde mijn tong sensueel rond zijn eikel en pijpte ik hem afwisselend stevig en diep. Steeds als ik merkte dat hij bijna tot een hoogtepunt kwam, deed ik wat rustig aan en liet hem even afkoelen. In mijn linkerhand rolde en kneedde ik zijn ballen en met een vinger van mijn andere hand streelde ik zijn strakke kringspier. Mijn pik deed al pijn bij de gedachte dat hij zich in dit nauwe gaatje zou mogen dringen. Met een stevige greep om zijn pik masseerde ik hem tot hij toch nog onverwachts klaar kwam. Ik kon nog net op tijd weg buigen. Zijn zaad spoot met een flinke boog, onder begeleiding van een diepe kreun, in het gras.
In no time had ik ook mijn harde pik uit mijn broek. Aarzelend ging de jongen op zijn knieën voor me zitten en greep hem met twee handen vast. Ik genoot er van hoe zijn zachte lippen gulzig heen en weer schoven tot over de rand van mijn eikel. “Zo direct spuit ik zonder te waarschuwen zijn bek vol” flitste het door mijn hoofd, en deed alle moeite om een orgasme zo lang mogelijk uit te stellen. Dan even plotseling als het was begonnen staat de jongen op en begint zijn kleding te verzamelen. Ik was zo geil en het was zo opwindend om te zien hoe de jongen voorover gebogen met zijn witte billen naar me toe stond. Ik ging achter hem staan en met mijn handen op mijn heupen trok ik hem stevig tegen me aan. “Jij bent van mijn” zei ik bij mezelf en perste mijn harde pik tegen zijn rug en op zijn billen. Maar toen de jongen zich omkeerde en me mijn T-shirt aanreikte wist ik echter dat het spel uit was. De jongen had genoeg. De gedachte om hem desnoods gewelddadig te nemen was even snel verdwenen als ze was opgekomen. Gelaten nam ik het kledingstuk aan.
De jongen trok zijn kleren zwijgend aan, keek me met zijn stralende ogen en brede smile nog eens dankbaar aan en liep toen zonder verder iets te zeggen naar zijn fiets en reed terug in de richting waaruit hij was gekomen. Nog altijd vol ongeloof over hetgeen in het afgelopen kwartiertje was gebeurd staarde ik hem na. Net voor de heuvel keek hij nog eens om en hief als groet zijn hand van het stuur. Toen was hij verdwenen. Zonder een enkel woord te zeggen. Zonder een naam. Slechts zijn zaad glinsterde als stille getuige in het gras. En ook dat zou spoedig zijn verdwenen zodat alleen de herinnering nog rest.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
De stille jongen - 1
1
